29-08-12

Répression politique au Pays-Bas: Le journaliste Micha Kat

Micha.Kat.jpg

Répression politique au Pays-Bas: Le journaliste Micha Kat condamné à 90 jours de prison...

Le journaliste d'investigation néerlandais Micha Kat a été, sur base de fausses accusations par la Justice néerlandaise, condamné à trois mois de prison.

Cette détention a pour but de le briser mentalement. Entre autre parce qu'on veut le reduire au silence dans l'affaire Joris Demmink, le Secrétaire-Général du ministère de la Justice néerlandais, qui est soupçonné depuis des années de faits d'abus sexuel commis sur des mineurs.

Marcel Vervloesem, l'activiste de l'ONG Morkhoven qui a révélé l'affaire pédocriminelle de Zandvoort (qui implique de hautes personalités de la société néerlandaise, et qui est liée à l'affaire Dutroux-bis et d'autres scandales d'abus d'abus organisé à travers tout le globe ) vient juste d'être libéré après 5 mois de prison suite à une accustion qui déjà après deux semaines d'enquête judiciaire s'avérait être fausse.

La cour pour l'application des peines d'Anvers plaidoyait dans son verdicte pour la mise en liberté de M.Vervloesem, mais le juges de la chambre de délibération de Turnhout n'ont pas crû tenir compte de ce verdicte. Les juges de cette cour étaient comme par hasard les mêmes qui ont poursuivi MarcelVervloesem pendant 10 ans, jouant ainsi leur part dans l'étouffement de l'affaire pédocriminelle de Zandvoort, tandis que justement cette affaire comprenait d'importantes informations sur l'affaire de moeurs récemment découverte autour de crèches d'enfants à Amsterdam où des dizaines de petits-enfants avaient été violés et abusés sexuellement.

Le journaliste d'investigation Micha Kat a été actif depuis des années déjà pour dénoncer ouvertement le scandale autour du Secrétaire-Général de la Justice néerlandaise. Mais ces écrits et publications sur Internet autour de cette affaire n'ont jamais été l'objet d'une plainte pour diffamation de la part du fonctionnaire concerné qui a été nommé à son poste en 2002, après quoi la Justice néerlandaise a viré vers un embrouillage fait de fraude, de tromperie et de manipulations.

Le Secrétaire a seulement porté plainte contre le journaliste à deux reprises pour 'vandalisme', quand le dernier avait peint la phrase 'Danger-pédo' sur la porte de la maison du premier, et pour une supposée 'alerte à la bombe' qu'il aurait annoncée au ministère de la Justice.

Tout cela a sérieusement sapé la confiance des Néerlandais dans leur état de Droit. On annonce officiellement que le Secrétaire quittera ses fonctions au cour de cette année. On se demande si son successeur va mettre fin aux multiples 'erreurs judiciaires' et manipulations de la procédure judiciaire qui ont suivi l'entrée en fonction du l'actuel Secrétaire, pour enfin rétablir la confiance du publique néerlandais dans la Justice, ou si les scandales pédocriminels couverts par la situation actuelle à l'intérieur de la Justice néerlandaise continueront d'être mis dans l'étouffoir.

L'ASBL Werkgroep Morkhoven soutiendra bien évidemment activement la cause de Micha Kat.

(Texte traduit et adapté en français par Eheu) 

26-08-12

Nieuwe mars voor de hervorming van de justitie

Lejeune.Milquet.jpg

Er is een opvallende gelijkenis tussen de Witte Mars die op die op 20 oktober 1996 in Brussel plaats had nadat de zaak Dutroux losbarstte (arrestatie) en de manifestatie van 19.8.2012 tegen de vrijlating van Michelle Martin en voor de 'hervorming van justitie' te Brussel.
 
Bij de Witte Mars trokken meer dan 300.000 Belgen door de straten van Brussel om hulde te brengen aan alle verdwenen en vermoorde kinderen en op te komen voor een hervorming van justitie.
Vooraan in de mars liepen de ouders van Julie Lejeune en Melissa Russo, de vermoorde kinderen in de zaak Dutroux,  
De Belgische regering kwam in spoedvergadering bijéén, liet de ouders op het Koninklijk Paleis ontvangen, richtte met enkele ouders het Europees Centrum voor sexueel misbruikte en verdwenen kinderen op (Child Focus) en wist de bevolking te sussen met enkele structurele hervormingen. 
 
Op 19 augustus 2012 werd er in Brussel een optocht voor een 'snelle hervorming van justitie' en tegen de vrijlating van Michelle Martin geörganiseerd waartoe boegbeeld Jean-Denis Lejeune had opgeroepen.
Na de manifestatie hadden Jean-Denis Lejeune en Paul Marchal, de vaders van An en Julie, een ontmoeting met minister van Justitie Annemie Turtelboom.  
"Ik heb een positief gevoel, ik denk dat ze eerlijk is en iets zal veranderen", zei Paul Marchal na de ontmoeting met de justitieminister. "Ze heeft ons de gelegenheid geboden uit te leggen wat wij als slachtoffers willen, en beloofd dat ze de wet zal veranderen."
Op  23.8.2012 werd Lejeune door Vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (cdH) ontvangen.
Op 24.8.2012 werden Jean-Denis Lejeune en Paul Marchal in de Lambermont ontvangen door eerste minister Elio di Rupo.
 
Er was opnieuw zeer veel media-aandacht voor de manifestatie waarvoor 5.000 mensen kwamen opdagen (sommige kranten spreken over hoogstens 1.000).  En de manifestatie was ongetwijfeld een goede zaak voor  minister Turtelboom en Lejeune die inmiddels als adviseur op het kabinet van staatssecretaris Mechior Wathelet (cdH) werkt.
Ook de cdH zal ongetwijfeld profiteren van het feit dat Lejeune de cdH-lijst in Flémalle duwt.
 
Jean-Denis Lejeune kwam enkele weken geleden plots in het nieuws nadat kamerlid Laurent Louis een lijst met pedofielen in handen kreeg gespeeld en opnieuw vragen stelde over het autopsierapport van de in de zaak Dutroux vermoorde meisjes Julie en Melissa.
Lejeune diende prompt klacht in tegen Louis.
De fractie Ecolo-Groen in het federaal parlement pleitte voor een cordon sanitaire rond Laurent Louis.
Minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (cdH) zei te 'zullen onderzoeken' hoe ze de parlementaire onschendbaarheid van Louis kon opheffen.  “Dit bereikt de grenzen van het verachtelijke. Ik kreeg de tranen in de ogen toen ik Jean-Denis Lejeune aan de lijn had,” aldus Milquet.
Ook justitieminister Turtelboom (VLD) eiste dat de Justitie zou optreden en deelde mede dat zij 'gebruikmakend van haar injunctierecht, de blog van Louis had laten afsluiten'.
 
Toen Louis zich de volgende dag opmaakte om tijdens het vragenuurtje minister van Justitie Annemie Turtelboom aan de tand te voelen over de vreemde toestanden in de Belgische gevangenissen, stonden de overige Kamerleden (op vier na) recht en verlieten ze de plenaire vergadering.
Kamervoorzitter Flahaut had het over een 'trieste dag voor de democratie'.
Laurent Louis werd door de onderzoeksrechter vervolgens in beschuldiging gesteld van het 'achterhouden van stukken uit het dossier-Dutroux' en 'voor de 'verspreiding van teksten die de identiteit onthullen van het slachtoffer' (de naam van een gekend slachtoffer van de Dutroux-affaire).
De Brussels onderzoeksrechter Olivier Anciaux gaf zelfs de opdracht tot een psychiatrisch deskundigenonderzoek van het kamerlid.
Een week lang werd Louis Michel door middel van een mediacampagne door het slijk gesleurd.
Men heeft het dikwijls over een 'verkiezingsmarathon' maar in dit geval was er sprake van een echte sprint.
 
Waarom wordt Jean-Marie Lejeune vandaag als een soort politieke volksheld opgevoerd die door alle politici en politieke partijen ondersteund wordt terwijl er toch heel wat vragen onbeäntwoord zijn gebleven in de zaak Dutroux en er van de beloofde 'hervormingen' van de justitie maar weinig is huis kwam ?
 
Foto: Jean-Denis Lejeune en Joëlle Milquet

20:26 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit, hervorming justitie, Nieuwe mars | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-08-12

Witte Mars: Hervorming van Justitie in België

Rechtsstaat in België (3): 'van hervorming justitie is nog niets terechtgekomen'

belgieEen ’ruimte van vrijheid, veiligheid en recht’ willen de Europese landen zijn, volgens het Verdrag van Lissabon. Hoe ziet de praktijk van deze  Europese ‘kernwaarde’ er uit? Vier correspondenten in Europa berichten over ‘hun’ rechtsstaat. In België is na meer dan tien jaar praten van de beoogde hervorming van justitie nog niets terecht gekomen.

In 1996 gingen 300.000 mensen in België de straat op voor een Witte Mars na de arrestatie van Marc Dutroux op verdenking van een serie ontvoeringen, zedendelicten en moorden. De publieke druk leidde uiteindelijk tot een akkoord tussen regering en oppositie over hervorming van politie en justitie.

De politiehervorming is redelijk goed gelukt, zegt voorzitter Jan Schonkeren van de VSOA, de grootste politievakbond van het land. Voordien had je gemeentepolitie, gerechtelijke politie, spoorwegpolitie, zeewegpolitie, luchtvaartpolitie en, natuurlijk, de rijkswacht. Nu werkt de gemeentepolitie in 196 zones en zijn de andere korpsen samengevoegd in de nieuwe federale politie. De samenwerking is veel beter. “De hervorming heeft helaas niet geleid tot meer blauw op straat”, aldus Schonkeren.

Bij justitie is er van de hervorming niets terechtgekomen. “Ik heb het gevoel dat er in tien jaar niets is veranderd”, zei minister Stefaan De Clerck van Justitie vorig jaar, vlak nadat twee Oekraïense broers die werden verdacht van het neersteken van een scholier abusievelijk uit werden gewezen nog voordat hun proces was begonnen. Zie hier de minister in het parlement over dit incident in een videofragment van het Belgische VRT-nieuws.

België telt 360 rechtbanken, verdeeld over 27 arrondissementen (Nederland: 19). Lees hier over de organisatie van de rechterlijke macht in België. Al die rechtbanken zijn “baronieën”, zegt de ex-minister van Justitie, Tony van Parys. Bekijk de cartoon over een bankier die was beroofd, maar bij de rechter bot ving omdat het zijn eigen schuld was,  ”aangezien het weinig voorzichtig was [...] uiterlijk blijk te geven van een zekere welstand in een economisch arme en benadeelde streek als Charleroi”.

De Clerck wil het aantal arrondissementen verminderen, maar dat is lastig, door tegenstellingen tussen Vlaanderen en Wallonië. De Vlamingen willen efficiency, de Franstaligen zijn bang dat die de onafhankelijkheid van de rechtspraak aantast

http://www.nrc.nl/rechtenbestuur/2010/04/19/rechtsstaat-i... 
.

23-08-12

Michelle Martin - Jean-Denis Lejeune zal misschien verkozen worden...

Lejeune.Turtelboom.jpg

Enkele jaren geleden stuurde Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven uiterst schokkend materiaal uit de kinderpornozaak Zandvoort naar Jean-Denis Lejeune die toen nog de grote man was van Child Focus.
Dat werd door Lejeune overgemaakt aan de Justitie waarmee hij, bij wijze van spreken, dagelijks aan tafel zat. Het materiaal werd echter als een klacht tegen Vervloesem opgevat.
Korte tijd nadien verdween Marcel Vervloesem door het jarenlange mediaproces dat tegen hem werd gevoerd, voor 2 jaar achter de tralies.
Waarom maakt Lejeune die het intussen tot adviseur energie en leefmilieu op het kabinet van staatssecretaris Melchior Wathelet heeft geschopt, zoveel tamtam rond de vrijlating van Michelle Martin en vond hij de kinderpornozaak Zandvoort onbelangrijk ?

zandvoort_warmerdam_NL_6.gif

------

Afbeelding: Document uit de kinderpornozaak Zandvoort waarmee Child Focus en Justitie geen rekening hielden.

FotoJean-Denis Lejeune die op 14 oktober 2012 deelneemt aan de gemeenteraadsverkiezingen in Flémalle, in de provincie Luik. Hij zal er op de lijst Gemeentebelangen staan, een samenwerking tussen cdH-politici en onafhankelijken.  "Als de mensen mij het vertrouwen schenken, zal ik misschien verkozen worden", zegt Lejeune.   Voorzitter van de lokale cdH (franstalige christen-democraten), Christian Bauset:  "We zijn blij dat zijn goesting om zich politiek te engageren zich vertaalt in een plaats op de lijst. Hij is natuurlijk iemand die ons enkele stemmen kan aanbrengen. Maar hij eist niets in ruil en wil zo normaal mogelijk behandeld worden".
Lijstduwer zijn, is niet onbelangrijk.  
Minister van Landsverdediging en titelvoerend burgemeester van Aalter, Pieter De Crem, duwt bij de lokale verkiezingen de provincieraadslijst voor CD&V (vlaamse christen-democraten) in het district Deinze. Dat laat CD&V Oost-Vlaanderen vandaag weten.

22-08-12

Jean-Denis Lejeune en de zoveelste 'hervorming van justitie'

'Jean-Denis Lejeune organiseert optocht voor hervorming justitie en tegen vrijlating Martin'

vrijdag 3 augustus 2012

(Belga) Jean-Denis Lejeune organiseert op 19 augustus een optocht in Brussel voor een snelle hervorming van justitie en tegen de vrijlating van Michelle Martin. Hij heeft de steun van Pol Marchal en Laetitia Delhez. Lejeune wil het geen witte mars noemen, "ook al blijven we in dezelfde geest".

Sinds de aankondiging dat Michelle Martin kan vrijkomen, krijgt Lejeune naar eigen zeggen veel steun. "Maar we stellen ook een grote frustratie vast bij de mensen", stelt hij. "Het doel van de optocht is de mensen een uitlaatklep te geven voor die frustratie, door een boodschap te geven aan de autoriteiten. Deze optocht zou sereen en waardig moeten verlopen." De mars zal plaatsvinden op zondag 19 augustus in Brussel, in de namiddag. Een route werd nog niet vastgelegd. (MVL)

http://www.knack.be/belga-algemeen/jean-denis-lejeune-org...

10-08-12

‘De drukpers is vrij; de censuur kan nooit worden ingevoerd'

manuel.schadwald.jpg

Toen de internationale pers door de onthullingen van Morkhoven-aktivist Marcel Vervloesem over de kinderpornozaak Zandvoort, naar het kleine Morkhoven afzakte, zond de Vlaamse zender VTM een reeks zogenaamde interviews uit die zij van Vervloesem's halfbroer V. en zijn criminele vriendjes uit Herentals en omstreken afnam. In de zogenaamde interviews verklaarden V. en zijn vrienden op een éénsgezinde wijze dat zij 20 jaar voordien 'sexueel misbruikt werden door Marcel Vervloesem'. De beschuldigingen waarvoor geen enkel bewijs bestond, werden rechtsstreeks via een schotelantenne-wagen van VTM, in de Vlaamse huiskamers gepompt. VTM verdiende veel geld aan de verkoop van haar sensationele reportage en zorgde er voor dat de internationale pers (waaronder zelfs drie Japanse dagbladen) haar reportages over de kinderpornozaak Zandvoort afbrak. VTM werkte vermoedelijk in dienst van kinderporno-industrie en de Belgische Justitie die de kinderpornozaak Zandvoort hierdoor in de doofpot konden stoppen.

Jan Boeykens, voorzitter van de Werkgroep Morkhoven, passeerde toevallig op het moment dat VTM de zogezegde 'slachtoffers' in de plaatselijke café-dancing 'Berkenmus' alwaar V. 's nachts wat bijkluste, interviewde. Hij werd metéén aangeklampt door een VTM-journalist die hem vroeg of hij soms 'nog andere slachtoffers van Marcel Vervloesem kende'. Toen Boeykens hem daarop ontkennend moest antwoorden en hem vroeg om, als voorzitter van de Werkgroep Morkhoven, te mogen reageren op de beschuldigingen, draaide de VTM-journalist zich om en ging hij ijverig op zoek naar 'andere slachtoffers'. De VTM-uitzending en de daaropvolgende betaalde klachten tegen Marcel Vervloesem bij de Justitie van Turnhout, maakten dus deel uit van een pure doofpotoperatie. V. die deel uitmaakte van Sp.a-bestuurs van Herentals, wist zich intussen met een paar honderd voorkeurstemmen tot Herentals gemeenteraadslid op te werken en zetelt in de besturen van enkele gewestelijke intercommunales en een regionale bouwmaatschappij. Dat is niet slecht voor iemand die enkel fonetisch kan schrijven.

Intussen heeft Marcel Vervloesem al 4 jaar lang een spreekverbod met de pers. Dat werd hem door de Belgische justitie opgelegd.  Hij kreeg een reisverbod; hij mag zijn vrienden van de vzw Werkgroep Morkhoven al drie jaar lang niet meer contacteren terwijl die hem destijds 2 jaar lang wekelijks in de gevangenis gingen opzoeken; hij mag geen deel uitmaken van verenigingen die kindermisbruiken bestrijden enzoverder.

Niet alleen VTM maar de hele Belgische pers heeft door het media-proces tegen Marcel Vervloesem dat 11 jaar duurde, de kinderpornozaak Zandvoort (90.000 slachtoffers, waaronder heel wat peuters) en het daaraan verbonden peutermisbruik in de Amsterdamse kinderkribben, helpen dichtdekken.   Men kan zich afvragen in opdracht van wie deze 'vrije pers' handelde en waarom zij al jarenlang stilzwijgend akkoord gaat met het feit dat de Justitie een aktivist een spreekverbod oplegt met de pers.

-----------------------------------------------------------------------------

'Persvrijheid is de vrijheid van drukpers, het grondrecht om gevoelens en gedachten openbaar of kenbaar te maken. Een democratische samenleving kan alleen goed functioneren als de persvrijheid - als een van de voornaamste voorwaarden - goed geregeld is.' In België bepaalt artikel 25 van de gecoördineerde Grondwet van 7 februari 1831 : ‘De drukpers is vrij; de censuur kan nooit worden ingevoerd; geen borgstelling kan worden geëist van de schrijvers, uitgevers of drukkers. Wanneer de schrijver bekend is en zijn woonplaats in België heeft, kan de uitgever, de drukker of de verspreider niet worden vervolgd.’ Daarnaast wordt uitdrukkelijk de vrijheid van meningsuiting gestipuleerd in artikel 19 : ‘De vrijheid van eredienst, de vrije openbare uitoefening ervan, alsmede de vrijheid om op elk gebied zijn mening te uiten, zijn gewaarborgd, behoudens bestraffing van de misdrijven die ter gelegenheid van het gebruikmaken van die vrijheden worden gepleegd.’ De ergernis omwille van de media censuur en de heffing van zegelrechten op onder meer dagbladpublicaties vóór 1830, droegen sterk bij aan het ontstaan van België.'

http://nl.wikipedia.org/wiki/Persvrijheid

-----

Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg heeft België dinsdag veroordeeld wegens inbreuken op de persvrijheid en op het bronnengeheim van journalisten. In maart 2004 voerde het Belgische gerecht een huiszoeking uit in de Brusselse woning van de de Duitse Stern-journalist Hans-Martin Tillack. De raid werd uitgevoerd op vraag van het Europese anti-corruptiebureau OLAF (Office de Lutte Anti-Fraude), dat Tillack ervan beschuldigde in 2002 een ambtenaar te hebben omgekocht om zo een intern OLAF-dossier over fraude bij Eurostat te kunnen bemachtigen. Het Hof heeft nu geoordeeld dat de huiszoeking onterecht was, dat de beschuldiging louter op geruchten was gesteund, en dat de huiszoeking bedoeld was om de bronnen van Tillack te identificeren. De Belgische staat moet nu aan Tillack een schadevergoeding van 40.000 euro betalen. Na de huiszoeking, waarbij heel wat dossiers waren in beslag genomen, deed Tillack alles wat hij kon om zijn bronnen te beschermen. Hij procedeerde bij de Kamer van Inbeschuldigingstelling en bij het Hof van Cassatie, en vroeg aan het Europese Gerecht van Eerste Aanleg om voorlopige maatregelen opdat OLAF de dossiers niet zou kunnen inkijken. Al deze pogingen waren tevergeefs. Niettemin werd Tillack door het Belgische gerecht nooit in staat van beschuldiging gesteld. Ten einde raad wendde Tillack zich tot het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg. Tillack werd er verdedigd door een team van advocatenkantoor White & Case onder leiding van Ian Forrester. 

http://lvb.net/item/5731

-----

Foto: Manuel Schadwald, een Berlijnse jongen van destijds 12 jaar oud die in Nederland verdween in het pedo-porno circuit en die waarschijnlijk in een snuff-film werd vermoord.

18:51 Gepost door Jan Boeykens in drukpers is vrij, Justitie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |