30-11-08

Gevangenis Brugge: Marcel Vervloesem wacht al 26 dagen lang op zijn persoonlijke spullen


p08_Raf_Jespers_pln_2008Voor.JosVanDerVelpen.images

Vermoedelijk is de Liga van de Mensenrechten niet erg opgezet met de kritiek van de Werkgroep Morkhoven. Maar ja, het is niet direct normaal te noemen dat de Liga voor Mensenrechten die, met het VN-Comité tegen folteringen, terecht aanhaalt dat er in onze Belgische gevangenissen inderdaad folterpraktijken gebruikt worden, in alle talen heeft gezwegen over de maandenlange mishandelingen (voornamelijk op medisch gebied) en folterpraktijken waarvan de Morkhoven-activist Marcel Vervloesem het slachtoffer werd in de gevangenissen van Turnhout en Brugge.

De Liga voor de Mensenrechten spreekt zelfs van een 'individueel dossier' terwijl zij zich met haar voorzitter Jos Vander Velpen en Mter Raf Jespers (die lid is van de Liga) met alle middelen inzette om de schending van de mensenrechten inzake de gefolterde en hongerstakende Koerden in de gevangenis van Brugge aan te klagen.

Dank zij haar inspanningen wist zij de Koerdische activisten uiteindelijk vrij te pleiten.
De Koerdische activisten werden, zonder enig bewijs en onder druk van de Turkse regering, door de Belgische Staat en justitie van 'terrorisme' beschuldigd.

In haar antwoord aan theateracteur Jo Reymen zei de Liga voor Mensenrechten weliswaar dat zij bereid is om met de advocaat (Mter Raf Jespers) van Marcel Vervloesem deze zaak te bespreken en Raf Jespers liet in zijn antwoord aan de Werkgroep Morkhoven weten dat hij bereid was om zijn collega en oude politieke partijgenoot Jos Vander Velpen te contacteren.

Dat is al een stap in de goede richting maar de Liga voor de Mensenrechten komt tevens rijkelijk te laat omdat Marcel Vervloesem er nu zo slecht aan toe is dat het niet gezegd is dat hij de gevangenis zal overleven.
Een week geleden vond er eindelijk een hart-inkijkoperatie in het AZ. Sint-Jan te Brugge plaats waarbij men vaststelde dat de nieren van Marcel Vervloesem al een paar maanden geblokkeerd zijn. Vandaar dat Marcel Vervloesem's benen en voeten al een paar maanden opgezwollen zijn van het vocht.
Marcel Vervloesem die nu dagelijks enkele uren aan de nierdialyze-machine ligt en daarvoor telkens van de gevangenis te Brugge naar het AZ. Sint-Jan wordt overgebracht omdat justitieminister Vandeurzen hem ten allen koste tot aan zijn overlijden in de gevangenis wil houden, moest de voorbije week reeds twee spoedoperaties ondergaan, waaronder één onder volledige narcose. Hij had namelijk ook last van inwendige bloedingen die niet gestopt geraakten.
En het is zelfs niet geweten of de twee hartoperaties die hij zou moeten ondergaan, zullen kunnen plaats hebben.

De Liga voor de Mensenrechten is dus sterk in gebreke gebleven in deze zaak en de Werkgroep Morkhoven stelt zich zelfs de vraag of de gesprekken tussen de Liga voor de Mensenrechten en Raf Jespers wel zullen doorgaan.
Bijna een maand geleden zei Raf Jespers in een interview met de pers immers dat de behandeling van Marcel Vervloesem's zaak voor de strafuitvoeringsrechtbank waarop de gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem ter sprake zou komen, een kwestie van enkele 'dagen of weken' was. Het is echter duidelijk dat er geen enkele vaste datum werd gepland en men zou bijna gaan geloven dat men deze zaak opzettelijk uitstelt.
Het medisch dossier van Marcel Vervloesem zou een week geleden aan Raf Jespers zijn overhandigd maar de Werkgroep Morkhoven is er bijna zeker van dat dit niet is gebeurd.
Het is jammer dat de Werkgroep Morkhoven zo kritisch moet staan tegenover de Liga voor de Mensenrechten en de advocaten die ermee verbonden zijn maar dat is ook enigszins begrijpelijk te noemen na al het gebeurde.

Waarom krijgt de Werkgroep Morkhoven geen antwoord van de Liga voor de Mensenrechten terwijl zij de Liga zopas mededeelde dat de rechten van de gevangenen op geen enkele wijze worden gerespecteerd en dat Marcel Vervloesem nu al bijna een maand wacht op de overbrenging van zijn persoonlijke spullen die zich nog steeds in de gevangenis van Turnhout bevinden ? Waarom zwijgt de Liga voor de Mensenrechten over de Commissies voor Toezicht die volgens de Wet Borginon werden opgericht om de behandeling van de gevangenen te controleren en spreekt men nu over de oprichting van een 'Nationaal Controleorgaan'. Waarom gebeurt er niets in al de voornoemde zaken terwijl de Werkgroep Morkhoven ook Hans Meurisse, directeur-generaal van het Belgische gevangeniswezen, via een reeks open brieven van al deze feiten op de hoogte bracht ? Wat vindt advocaat Raf Jespers hiervan ? Gaat hij ermee akkoord dat de Wet Borginon van 2004 waarin de rechten van de gevangenen en geinterneerden werden vastgelegd, zomaar geschonden wordt ?

De Werkgroep Morkhoven hoopt dat er niet te veel goede politieke contacten bestaan tussen de Liga voor de Mensenrechten en Justitieminister Vandeurzen (CD&V Vlaamse Christen-Democraten) die door de Werkgroep Morkhoven bijzonder scherp op de korrel werd genomen omdat hij de door de Hoge Raad voor de Justitie bevestigde verdwijningen van dossierstukken uit Vervloesem's strafdossier en van de kinderporno-cd-roms Zandvoort op de gerechtshoven te Turnhout en te Antwerpen, ontkende. Vandeurzen schond ook het grondwettelijke principe der scheiding der machten door op 9.9.2008 opdracht te geven om Marcel Vervloesem die een dorst- en hongerstaking begonnen was, niet met spoed in het ziekenhuis te Turnhout te laten opnemen maar onder het regime van speciale tuchtmaatregelen wel bijna een maand lang in een onverluchte isoleercel van de gevangenis van Brugge te steken.


Vandeurzen.art_large_339674Vandeurzen gaat jeugdsanctierecht grondig analyseren - Liga voor de Mensenrechten is gematigd tevreden

Minister van Justitie Jo Vandeurzen (CD&V) wil het arrest van het Grondwettelijk Hof over het jeugdsanctierecht grondig analyseren en nagaan hoe kan worden tegemoet gekomen aan de bedenkingen van het Hof. Gisteren vernietigde het Grondwettelijk Hof een aantal belangrijke bepalingen uit de zogenaamde wet op het jeugdsanctierecht uit 2006.

Uit handen geven

De wet voorziet dat de jeugdrechter jongeren vanaf zestien jaar uit handen kan geven. Ze verschijnen dan voor een bijzondere kamer. Voor zware feiten kunnen minderjarigen naar assisen worden verwezen. De magistraten in de bijzondere kamer worden gekozen "uit diegenen die een erkende opleiding of grote ervaring inzake jeugdrecht en strafrecht hebben". Voor wanneer de jeugdrechtbank een niet-correctionaliseerbare misdaad uit handen heeft gegeven, werd evenwel geen gelijkwaardige maatregel genomen.

Vandeurzen

Een niet te verantwoorden verschil in behandeling, vindt het Grondwettelijk Hof, dat de bepaling vernietigt. De wetgever heeft evenwel tot 30 juni 2009 de tijd om een mouw aan de vernietiging te passen. De woordvoerder van minister Vandeurzen wijst erop dat een en ander het voorwerp zal uitmaken van de bespreking van de wet op de jeugdbescherming in het kader van de regeringsonderhandelingen.

De Liga voor de Mensenrechten is gematigd tevreden met de beslissing van het Grondwettelijk Hof. De schrapping van de uithandengeving is de belangrijkste overwinning", aldus voorzitter Jos Vander Velpen. Toch had de Liga, die samen met de Ligue des Droits de l'Homme en Défence des Enfants International, klacht indiende, nog meer gehoopt. (belga/gb)

Het Laatste Nieuws, 14/03/08 13u22
http://www.hln.be/hln/nl/957/home/article/detail/206234/2008/03/14/Vandeurzen-gaat-jeugdsanctierecht-grondig-analyseren.dhtml


Koning, koningshuis en kindermisbruiken:
http://koning.koningshuis.kindermisbruik.skynetblogs.be/ width=120Guantanamo België
http://www.google.be/search?hl=fr&q=guantanamo+belgië&btnG=Recherche+Google&meta=lr%3Dlang_nl

Guantanamo Brugge: Politieke moorden - Marteling van koerdische activisten
http://www.archivesolidaire.org/scripts/article.phtml?section=A2AAABBOBJ&obid=32920

Guantanamo Brugge: euthanasie
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Gevangenis+Brugge+euthanasie&btnG=Rechercher&meta=

Guantanamo Brugge: Marcel Vervloesem werd gefolterd en vermoord
http://www.google.be/search?hl=fr&q=moord+marcel+vervloesem&btnG=Recherche+Google&meta=

Marcel Vervloesem: kinderpornozaak Zandvoort
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Vervloesem+kinderpornozaak+Zandvoort&btnG=Rechercher&meta=

Guantanamo belge
http://www.google.be/search?hl=fr&q=guantanamo+belge&btnG=Recherche+Google&meta=

Guantanamo de Bruges: Meurtres politiques - Tortures des activistes kurdes
http://www.archivesolidaire.org/scripts/article.phtml?section=A1AAAA&obid=32919

Guantanamo de Bruges: euthanasie
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Prison+Bruges+euthanasie&btnG=Rechercher&meta=

Interview de l'avocat de Marcel Vervloesem
http://www.archivesolidaire.org/scripts/article.phtml?section=A1AAAABJ&obid=36356

Maître Raf Jespers, avocat de Marcel Vervloesem - Raf Jespers, advocaat Marcel Vervloesem - Raf Jespers, Vervloesem's lawyer
http://www.google.be/search?hl=fr&q=raf+Jespers&btnG=Recherche+Google&meta=

Guantanamo de Bruges: Activiste Marcel Vervloesem était torturé et assassiné
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Marcel+Vervloesem+meurtre+assassiné&btnG=Rechercher&meta=

Le Monde: prison de Bruges
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Monde+prison+Bruges&btnG=Rechercher&meta=

Marcel Vervloesem: réseau pédocriminel de Zandvoort
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Vervloesem+réseau+pedocriminel+Zandvoort&btnG=Rechercher&meta=

Convention de Génève, 17 juli 1929:
http://www.icrc.org/dih.nsf/WebART/305-430043?OpenDocument

Guantanamo di Bruges: eutanasia
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Prigione+Bruges+eutanasia&btnG=Rechercher&meta=

Marcel Vervloesem: reti pedocriminali di Zandvoort
http://www.google.be/search?q=Vervloesem+reti+pedocriminali+di+Zandvoort&btnG=Rechercher&meta=

Hitler - Auflösing:
http://www.google.be/search?q=Hitler+Auflösing&btnG=Rechercher&meta=

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Rue Faider 10
1060 Saint-Gilles
België - Belgique - Belgio
nr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com, postmaster@droitfondamental.eu, issakaba@skynet.be

http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

----

Men kan Marcel Vervloesem, die enkele dagen geleden voor een hart-inkijkoperatie eindelijk naar het ziekenhuis overgebracht werd en intussen reeds verschillende spoedoperaties onderging (terwijl er nog 2 hartoperaties zouden moeten volgen), nog steeds schrijven en ondersteunen.
Gezien de christen-democratische justitieminister Vandeurzen zijn gevangenissen ondermeer wil volproppen met mensen die ten dode staan opgeschreven (dat maakt deel uit van zijn 'gigantisch hervormingsplan voor justitie' waarin hij en zijn partijgenoten 'de mens centraal willen stellen'), is men nog steeds verplicht om naar de Guantanamo-gevangenis in Brugge te schrijven. Vandeurzen en zijn partijgenoten willen ook de door de Hoge Raad voor de Justitie bevestigde diefstallen uit het strafdossier van Marcel Vervloesem en van de cd-roms die de Koning voor 'onderzoek' aan de procureur-generaal te Antwerpen liet overmaken, dichtdekken.
Schrijf Marcel Vervloesem, best aangetekend, met een eventuele kopie van uw schrijven naar de vzw Werkgroep Morkhoven. Alhoewel iedere gevangene, volgens de Wet Borginon die niet wordt toegepast, recht heeft op briefwisseling, worden de brieven aan/van gevangenen immers dikwijls achtergehouden - Zend hem lege enveloppes en steek postzegels (niet meer dan 10) bij uw brief alhoewel hij niet meer in staat zal zijn om alle brieven te beäntwoorden:

Gevangenis Brugge
t.a.v. Marcel Vervloesem - Medisch Centrum - Kamer 6.104
Legeweg 200
8200 Sint-Andries - Brugge (België-Belgique)
Tel: 050 45 71 11 - Fax: 050 45 71 89
Europe: Tel: 0032 50 45 71 11 - Fax: 0032 50 45 71 89

25-11-08

Me Hissel: "Mon combat était sincère"

hissel3Judiciaire - Interview

Me Hissel: "Mon combat était sincère"

Roland Planchar

La Libre Belgique - Mis en ligne le 25/11/2008

Pour la première fois depuis son inculpation, l’ex-héros du mouvement blanc se livre. Sans esquiver les questions difficiles, il explique, raconte et présente des regrets.

Le 18février 2008, on apprenait que l’avocat qui fut emblématique du "mouvement blanc", en tant que conseil des parents de Julie, Mélissa et An, victimes de Marc Dutroux, était inculpé pour détention d’images pédopornographiques. Il avait consulté des sites proposant de telles images, sur Internet. Hormis quelques phrases immédiates, il était depuis resté volontairement dans le silence. Il vient cependant de décider de s’expliquer. Sans refuser les questions difficiles.

- Pourquoi parler maintenant ?Nous pensions, avec mes avocats, conserver le débat sur le seul plan judiciaire. Mais on a dû constater qu’un débat public existe. Et j’ai deux motivations principales pour y apporter mes réponses. Je veux dire que je regrette les faits et que le combat que j’ai mené dans l’affaire Julie et Mélissa, je l’ai fait sincèrement.

- Votre défense dit que vous n'avez pas légalement "possédé" les images sur votre écran, qu'il n'y aurait donc pas matière infractionnelle. Le point est discuté en droit, c'est une chose. Mais quelle différence au plan éthique ?

J’ai consulté des sites, oui. Mais je n’ai rien téléchargé, rien acheté, jamais. C’était mon souci de ne pas dépasser une certaine limite.

- Etiez-vous un "loup dans la bergerie" quand vous étiez le héraut du "mouvement blanc", comme l'a redouté Jean-Denis Lejeune ?

Je vous assure que non et la chronologie le montre. Le parquet a situé le début de la période infractionnelle au pire au 1erjanvier 2005 (NdlR: c’est exact). Cela faisait 2 ans que j’en avais fini avec l’affaire Dutroux. Par ailleurs, j’ai toujours averti mes clients, dans cette affaire, que j’avais défendu des pédophiles auparavant. C’était sans rapport et ils n’ont jamais trouvé à y redire, en tant que partie civile.

- Etes-vous alors une victime collatérale de l'affaire Dutroux ?

Pendant l’affaire elle-même, non. Mais j’aurais dû prendre conscience de ma fragilité car cela laisse des traces. Je me suis cru plus fort que j’étais. Il est exact que j’ai découvert, dans le dossier de Neufchâteau, sur un CD, que de tels fichiers existaient. Et après 2005, je me suis rendu compte de la facilité avec laquelle on a accès à des fichiers du genre, sur Internet.

- Il se dit que vous auriez été vous-même victime d'un pédophile, dans votre jeunesse. Si c'est vrai, ceci peut-il expliquer cela ?

Non, car cela a en réalité été une force et une motivation pendant l’affaire Dutroux. Mais cela a pu être une faiblesse après l’arrêt brutal de mon très grand engagement dans la défense des parents.

- Des policiers étaient suivis au plan psychologique pendant l'enquête. Vous, avez-vous ensuite été soutenu ? Avez-vous appelé à l'aide ?

On m’avait proposé de l’aide et j’ai, je crois, moi-même lancé un signal, mais mitigé. En tout cas, rien ne s’était fait. Maintenant, je suis soutenu, comme les conditions imposées par la juge m’y conduisaient évidemment. Et j’ai choisi une personne qui m’avait sérieusement contesté et ébranlé pendant l’affaire Dutroux. Un gage de l’absence de toute complaisance.

- Jusqu'ici, vous n'aviez pas présenté d'excuses. Que dites-vous à ceux qui avaient fait de vous un héros ? Aux parents que vous défendiez ?

Il ne me revient pas de m’exprimer par rapport à ces parents. Pour le reste, je ne puis que regretter et je le fais sincèrement. J’espère pour eux, mes proches et moi qu’une rédemption est possible.

- On tient pour acquis que consulter de tels sites conduit au maintien ou à la construction d'un "marché", avec davantage d'enfants violés et photographiés et avec davantage de bénéfices pour les réseaux de pédophiles. Avez-vous le sentiment d'avoir contribué à cela ?

Je ne vais pas faire le débat technique mais je rappelle que je n’ai rien payé, comme cela a été démontré par l’enquête. Alors, si j’y ai contribué, c’est à mon sens et je l’espère de façon minimale.

- Votre regard sur ce type de criminalité a-t-il changé ?

Non! Je reste entièrement du parti de ceux qui veulent que cela soit combattu.

- Votre action, notamment pour la facilité d'accès à la Cour de cassation pour les parties civiles et pour l'accès au dossier répressif, semble avoir eu des conséquences positives. Qu'en dites-vous ?

Eh bien c’est vrai que, avec Me Laurent Arnauts et dans le cadre du dessaisissement du juge Connerotte, on a pu plaider pour la première fois sans le filtre d’un avocat dit "de cassation", en ouvrant cette porte-là. Et que, en juillet1997, la Cour devenue constitutionnelle a admis, comme je le demandais, qu’un recours soit possible en cas de refus du juge de donner aux parties civiles l’accès au dossier répressif. Les combats ne doivent pas pâtir des zones d’ombre de ceux qui les mènent.

- Quand votre inculpation a été connue, la chute a-t-elle été aussi rude qu'on la suppose, auprès de vos proches, amis et clients ?

( Long silence ) Je ne peux répondre de manière assurée. Il y a eu des effets dans des registres divers. Certains se sont éloignés, d’autres se sont rapprochés, puis il y a eu des retours.

- Qu'est devenue votre vie ?

Côté privé, je ne puis impliquer personne dans ma réponse. Côté professionnel, disons que j’ai conservé des clients et que je ne rencontre pas de réticence judiciaire. Je viens d’obtenir un gros dossier d’assises

- Vous considérez-vous comme un pédophile ? Retournerez-vous sur les sites ?

C’est très clair: non et non!

L'affaire Zicot

15000038-presentation.dutrouxGeorges Zicot écrivait au gendarmerie de Geel (l'arrondissement judiciaire de Turnhout où Marcel Vervloesem du Werkgroep Morkhoven était poursuivi durant 10 années) que le magistrat qui se trouve sur les cd-roms du réseau de Zandvoort est 'un homme de Charleroi'. Cet information était complètement faux...
Quel est le lien entre l'affaire Dutroux et l'affaire Zandvoort qui est étouffée par la justice belge ?

----

Affaire Dutroux: Zicot attaque

belga

Le Libre Belgique, Mis en ligne le 25/11/2008

L'ardoise réclamée à l'Etat concerne des frais de déplacement Bruxelles-Charleroi qui ne lui ont pas été remboursés pendant six ans, des frais de repas, des frais d'heures supplémentaires de déplacements et des frais provisionnels de dommage moral.
Le commissaire Georges Zicot, poursuivi puis blanchi dans le cadre de l'affaire Dutroux, attaque l'Etat belge auquel il réclame, par la voix de Me Isabelle Vausort, plus de 100.000 euros de dommages et intérêts, selon la presse francophone.

L'action est introduite devant le tribunal de première instance de Charleroi et fait suite aux mesures prises à l'encontre du policier cité dans l'affaire Dutroux. Georges Zicot, de la section criminelle de la police judiciaire fédérale de Charleroi, était poursuivi pour avoir falsifié des procès-verbaux relatifs à des camions recelés par Marc Dutroux.

Sa hiérarchie l'avait muté à Bruxelles. Le commissaire avait également pâti d'un retard de nomination auquel était lié un retard de rémunération. Sur ce point, Georges Zicot a récupéré ses droits.

L'ardoise réclamée à l'Etat concerne des frais de déplacement Bruxelles-Charleroi qui ne lui ont pas été remboursés pendant six ans, des frais de repas, des frais d'heures supplémentaires de déplacements et des frais provisionnels de dommage moral.

15:52 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: l affaire zicot |  Facebook |

15-11-08

Gevangenis Brugge: Marcel Vervloesem vraagt euthanasie aan


Bijbel.kinderen.giotto

OMZENDBRIEF AAN DE NEDERLANDSE KAMERLEDEN

Brussel, 15.11.2008

Het wordt nu duidelijk waarom men de Morkhovenactivist Marcel Vervloesem die op vrijdagmorgen 31.10.2008 ten gevolge van een bewust gebrek aan medische verzorging in de gevangenisssen van Brugge en Turnhout, bijna overleden is, op 4.11.2008 in het allergrootste geheim (zelfs de famile was er niet van op de hoogte) van de dienst cardiologie van het St. Elisabethziekenhuis te Turnhout naar de gevangenis te Brugge heeft overgebracht.
De Werkgroep Morkhoven begreep dat niet omdat Marcel maar amper kon rechtstaan en hij nog maar pas van de hartmachine en andere toestellen was losgekoppeld en de bedradingen nog overal in zijn lichaam staken.
Marcel die in een kamer tegenover de verpleegcabine lag, droeg nog een speciaal apparaat dat bij de minste hartproblemen, de verpleging moest alarmeren.
De onderzoeksresultaten (scans van hart enz.) zouden pas op 3.11.2008 's avonds binnenkomen.
Bovendien was Marcel's suikerspiegel op 2 en 3 november 2008 nog tot 40 gezakt (wat een absoluut minimum is en bewees dat de suikerspiegel alles behalve gestabiliseerd was).

Normaal gezien houdt men iemand die er, na een maand hongerstaking (+ een volledige dorststaking gedurende de eerste 5 dagen) en dan nog eens na een wekenlang gebrek aan medische zorg, zo zwaar aan toe is, gedurende enkele weken ter observatie en evaluatie in het ziekenhuis.
Het is daarom dat de Werkgroep ook herhaaldelijk naar de medische directie van het Sint-Elisabethziekenhuis heeft geschreven die met het schrijven van de Werkgroep Morkhoven echter geen rekening hield.

De Werkgroep begrijpt nu ook waarom Marcel Vervloesem op 5.11.2008 een bizarre fax van het ministerie van Justitie ontving waarin stond dat hij 'ook na zijn opname in de ziekenafdeling van de gevangenis van Brugge, in de gevangenis van Brugge zou moeten blijven'.

De Werkgroep begrijpt nu waarom tijdens het bezoek van haar voorzitter Jan Boeykens en de italiaanse arts Dr. Gagliardi op 6.11.2008, Marcel er zo bleek en afgetrokken uit zag en dat zijn suikerspiegel nog steeds van 60 tot 300 schommelde. Waarom zijn benen en voeten opnieuw vol vocht zaten.

De Werkgroep begrijpt waarom de voorzitter van de Italiaanse vereniging S.O.S. Antiplagio die verschillende italiaanse verenigingen vertegenwoordigde, Marcel niet mocht bezoeken terwijl hij reeds op 2.10.2006 een bezoekaanvraag deed bij de directie van de gevangenis van Brugge en de gevangenisdirecteur van Turnhout hem een toelating tot bezoek had gegeven die op 6.11.2008 echter 'nergens in de computer was weer te vinden'.

De Werkgroep begrijpt nu waarom men de brieven van Marcel grotendeels achterhoudt en men zijn persoonlijke spullen en in de gevangenis van Turnhout laat liggen terwijl men ook het geld van zijn rekening nog steeds niet op de rekening van de gevangenis van Brugge heeft overgeschreven.

De Werkgroep begrijpt waarom directrice Els De Loof van de gevangenis van Brugge, op 7.11.2008 en negatief rapport opmaakte voor de dienst 'Individuele Gevallen' van het ministerie van Justitie waardoor Marcel de reeds toegekende congédagen en de toegekende bezoekdag voor de doop van zijn kleinkind Yaro, kwijtspeelde.

De Werkgroep Morkhoven begrijpt waarom de medische toestand van Marcel zodanig is verslechterd en dat er nu meer vocht in zijn benen en voeten zit dan voor zijn opname in het St. Elisabethziekenhuis te Turnhout.

Dit is dus een pure afrekening en men wil dat Marcel Vervloesem in de gevangenis van Brugge sterft zodat de kinderpornozaak Zandvoort met de -volgens het rapport van de federale politie- 88.539 slachtoffertjes eindelijk in de doofpot kan worden gestoken.

Al deze zaken werden waarschijnlijk door een team specialisten dat verbonden is aan het ministerie van justitie, zorgvuldig uitgekiend.
Het is immers justitieminister Vandeurzen (CD&V-Vlaamse christen-democraten) zelf die geen onderzoek wil laten voeren naar de diefstallen van de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel en de verdwijning van de kinderporno-cd-roms Zandvoort op de gerechtshoven te Turnhout en te Antwerpen.
Terwijl deze verdwijningen door de Hoge Raad voor de Justitie werden bevestigd, was het wederom justitieminister Vandeurzen zelf die in zijn antwoord op de parlementaire vraag van senator Zoé Genot, de verdwijningen botweg ontkende.
Het is op het kabinet van justitieminister Vandeurzen tenslotte dat men de aangetekende brief (met rode antwoordkaart) van Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens dd. 30.5.2008 inzake de voornoemde verdwijningen kwijtspeelde en men alleen maar wist te zeggen dat deze brief 'waarschijnlijk bij de kabinetschef was blijven liggen'.

Het enige wat men niet verwacht had, is dat Marcel Vervloesem euthanasie zou aanvragen en dat deze zaak wereldwijd bekend zal geraken. De justitiespecialisten zijn nu waarschijnlijk aan het uitzoeken hoe zij dit netelige probleem kunnen oplossen.

- In bijlage volgen de brieven aan de medische directie (en het antwoord van Jo Leysen) van het Sint-Elisabethziekenhuis te Turnhout.

----------------------------------------

Van: Jan Boeykens werkgroepmorkhoven
Aan: med.directeur@sezkturnhout.be
Datum: 31 okt. 2008 21:01
Onderwerp: Opname Marcel Vervloesem

Ziekenhuis Turnhout
t.a.v. Medische Directeur

Geachte Heer Directeur,

Betreft: Opname Marcel Vervloesem

Ik vernam dat Marcel Vervloesem van onze vereniging eindelijk in het ziekenhuis werd opgenomen alhoewel dit -gezien zijn medische toestand- reeds op 9.9.2008 had moeten gebeuren en het kabinet van minister Vandeurzen daar blijkbaar een stokje voor gestoken heeft (volgens Ivo Meulemans van Het Nieuwsblad) zodat hij bijna voor een maand lang ineen onverluchte isoleercel van de gevangenis van Brugge zat opgesloten alwaar hij bijna volledig werd afgezonderd.

Zoals u waarschijnlijk hebt kunnen vaststellen is Marcel Vervloesem, een lichamelijk wrak geworden. In de gevangenis van Brugge liet men hem na de stopzetting van zijn hongerstaking en gedeeltelijk verder gezette dorststaking op 31.9.08 immers gewoon zonder medische verzorging aan zijn lot over waardoor hij even in coma belandde en zijn suikerspiegel niet meer gestabiliseerd geraakte.
Toen besloot men hem terug over te brengen naar de gevangenis van Turnhout terwijl men wist dat daar geen medische voorziening was en er tussen 21 uur 's avonds en 6 uur 's morgens geen verpleging was.
Ter plaatse aangekomen gaf men hem gedurende twee dagen geen insuline omdat men zijn medisch dossier zogenaamd in Brugge vergeten was.
Zelfs toen de problemen met de suikerspiegel toenamen (schommelingen van 70 tot 350 en zelfs van 60 tot 420) en hij bijna 2 'hypos' had vond men het niet nodig van hem in het ziekenhuis te laten opnemen.
Ook toen het vocht in zijn benen en voeten zich zo opstapelde dat hij niet meer kon gaan en zijn voeten niet meer kon bewegen, deed men niets. Men hield ook geen rekening metde één van zijn benen die ontstoken was en sloot hem enkele dagen geleden zelfs gedurende verschillende uren in een kamer vol schimmels op zonder dat daartoe enige reden was.
Eergisteren belde ik naar één van de directieleden van de gevangenis te Turnhout (Geudens) die me zei dat er 'geen enkele reden was om hem in het ziekenhuis op te nemen'.
En vandaag vernam ik dan dat Marcel Vervloesem eindelijk in het ziekenhuis werd opgenomen.

Intussen vernam ik dat de dochter van Marcel totaal niets van zijn toestand zou weten en hem niet zou mogen komen bezoeken hebben. Zij zou morgen terug naar het ziekenhuis bellen.

In de hoop dat deze zaak geregeld wordt, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,

Met de meeste hoogachting,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
Erkenningsnr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com

------

Van: Jan Boeykens werkgroepmorkhoven
Aan: med.directeur@sezkturnhout.be
Datum: 1 nov. 2008 07:56
Onderwerp: Opname Marcel Vervloesem

Ziekenhuis Turnhout
t.a.v. Medisch Directeur

Geachte Heer Directeur,

Betreft: Opname Marcel Vervloesem

Ik hoop dat u mijn schrijven van gisteren goed heeft ontvangen.

Mag ik van u weten of Wendy Vervloesem, de dochter van Marcel, hem mag komen bezoeken ? Klopt onze informatie (die we van een derde hebben ontvangen) dat Wendy Vervloesem niet weet hoe het thans met haar vader gesteld is omdat u geen informatie, zelfs niet aan directe familieleden, mag doorgeven van justitie ?

Mevrouw de Croÿ en ik, wilden Marcel vandaag gaan bezoeken in de gevangenis van Turnhout omdat we dachten dat men Marcel in de gevangenis zou laten sterven.
Hoe staat het nu met ons bezoekrecht ?
Heeft Marcel nu geen bezoekrecht meer omdat hij in het ziekenhuis is opgenomen ?
Hoe is dit nu geregeld ?

In de hoop dat deze zaken geregeld worden zonder dat justitieminister Vandeurzen die ziekenhuisdirecteur was in uw plaats beslist, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

vzw-asbl Werkgroep Morkhoven
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
Erkenningsnr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com

------

Van: Jo Leysen
Aan: Jan Boeykens werkgroepmorkhoven
Datum: 3 nov. 2008 16:59
Onderwerp: Re: Opname Marcel Vervloesem

Geachte Heer,

Ik heb uw mail goed ontvangen.
Patiënten en hun directe familie kunnen bij mij terecht mochten er problemen zijn met de bezoekregeling.
Anderzijds ben ik gebonden door het beroepsgeheim betreffende wie er in al dan niet in ons ziekenhuis is opgenomen en kan dus verder over concrete patiënten geen vragen beantwoorden en zeker niet via mail.

Met vriendelijke groet,

Jo Leysen

------

Van: Jan Boeykens werkgroepmorkhoven
Aan: Jo Leysen
Datum: 4 nov. 2008 17:42
Onderwerp: Opname Marcel Vervloesem

Geachte Heer Leysen,

Betreft: Marcel Vervloesem -- kamer 164 cardiologie

Alhoewel Marcel Vervloesem van onze vereniging er bij ons bezoek van gisteren, 3.11.08 wel weer terug beter uitzag, vind ik het onverantwoord dat men hem (onder druk van justitie) nu opnieuw naar de gevangenis van Brugge zou overbrengen.

Zijn suikerspiegel blijft immers gevaarlijk laag staan. Eergisteren stond die even op 47.
Gisterenmorgen stond die even op 40. Dat zijn absolute dieptepunten. Het gevaar is dus helemaal niet geweken.

Hij werd ook nog maar pas van de hartmachine gekoppeld en het is nog maar enkele dagen geleden dat hij in een erg zorgwekkende toestand (nadat hij gedurende een maand medisch verwaarloosd werd) op intensieve terecht kwam waar hij, als ik het goed begrepen heb, eerst gedurende 6 uur lang behandeld is geweest.

De onderzoeksresultaten zijn pas sinds gisterenavond binnen.

Zou het niet beter zijn van even af te wachten en te kijken hoe het verder met hem evolueert en of zijn suikerspiegel verbetert ?In de ziekenboeg van de gevangenis van Brugge werd hij trouwens helemaal niet verzorgd en behandeld. Hij heeft er wel gedurende een maand lang in een onverluchte isoleercel gelegen zonder contact met medegevangenen enz.
Toen hij op 30.9.2008 zijn honger- en (gedeeltelijke) dorststaking stopzette, liet men hem aan zijn lot over zodat hij even in coma geraakte.
Daarna liet de gevangenis van Brugge hem terug (zonder medisch dossier) naar de gevangenis van Turnhout overbrengen alwaar zijn medische lijdensweg voorgoed begon.
Hij kwam daar, om te beginnen opnieuw in een onverluchte isoleercel terecht en omdat men zijn medisch dossier zogenaamd 'vergeten' was, kreeg hij de eerste 2 dagen en nachten geen insuline. 's Nachts is er in de gevangenis van Turnhout geen verpleging aanwezig...
Zijn suikerspiegel heeft wekenlang tussen 78 en 350 en zelfs van 60 tot 420 geschommeld zonder dat men er iets aan deed.
Ook de vochtopstapeling in benen en voeten heeft twee weken lang geduurd. Dan was er nog de infectie aan zijn linkerbeen.

Ik vrees dat Marcel over enkele weken weer opnieuw in een ziekenhuis kan opgenomen worden als men dezelfde weg opgaat.

In de hoop dat u rekening houdt met deze gegevens, teken ik,

Met vriendelijke groet,

Jan Boeykens
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

14-11-08

Gevangenisbeleid België: gevangenen worden tot zelfmoord gedreven


K.30.10.08.mail-4


Brussel, 14 november 2008

Het kleindochtertje (11 jaar) van Marcel Vervloesem moest vandaag met haar moeder naar de dokter gaan.

Zij had de laatste tijd steeds meer en meer slaapproblemen en had last van nachtmerries.

Dank zij de jarenlange mediacampagne tegen Marcel Vervloesem waarmee men de kinderpornozaak Zandvoort wilde toedekken, kreeg zij, zoals de andere kleinkinderen van Marcel Vervloesem, voortdurend op school te horen: 'uw opa is een pedofiel !'.

Zij vreest dat haar vader in de gevangenis zal sterven (en men kan haar geen ongelijk geven gezien Marcel Vervloesem 14 dagen geleden wegens een gebrek aan medische zorg bijna gestorven is en thans een nieuwe hartoperatie moet ondergaan).

De manier waarop men Marcel Vervloesem in de gevangenissen behandelde (alhoewel hij uitdrukkelijk herhaalt geen klachten over het personeel te hebben) is weinig rustgevend te noemen.

Ook het negatieve advies dat Els De Loof, directrice van de gevangenis van Brugge, voor de Dienst 'Aparte Gevallen' van het Ministerie van Justitie op 7.11.2008 over Marcel Vervloesem opmaakte, is voldoende om Marcel Vervloesem (die reeds dodelijk ziek is) tot volkomen radeloosheid te drijven.

In die zin is het misschien begrijpelijk dat er zoveel zelfmoorden geconstateerd worden in onze Belgische gevangenissen. Het aantal zelfmoorden ligt waarschijnlijk heel wat hoger dan het officiële cijfer van 14 sinds begin van dit jaar.

Doodzieke mensen zoals Marcel Vervloesem die dan bovendien nog eens veroordeeld werden op basis van een onvolledig dossier (de ontlastende stukken blijken uit zijn strafdossier te zijn verdwenen, zoals de Hoge Raad voor de Justitie bevestigde) horen trouwens helemaal niet in de gevangenis thuis.

De Werkgroep Morkhoven blijft zich vragen stellen over Danny Debie, de ex-politieinspecteur van het Vlaams Belang die tot 4 jaar effectieve gevangenis werd veroordeeld maar die reeds na één dag gevangenis vrijkwam en thuis op een electronische enkelband wacht.

Waarom worden tal van gevangenen, zonder rekening te houden met de wetgeving inzake de rechten van de gevangenen, gesanctioneerd en hebben zij niet de minste rechten terwijl andere gevangenen speciale voordelen krijgen ? Waarom deze discriminatie onder gevangenen ? Maakt dit soms deel uit van het gevangenisbeleid van justitieminister en 'justitiehervormer' Jo Vandeurzen (CD&V-Vlaamse christen-democraten) ?

De Werkgroep schreef reeds talrijke parlementsleden aan in verband met deze laatste kwestie maar de parlementsleden die jarenlang een 'cordon sanitaire' optrokken rond het Vlaams Belang, blijken nu de grootste verdedigers van het Vlaams Belang te zijn geworden.

Tenslotte vraagt de Werkgroep Morkhoven zich af wanneer de zaak van Marcel Vervloesem voor de strafuitvoeringsrechtbank komt. Veertien dagen geleden, op het moment dat Marcel Vervloesem op de spoeddienst van het St. Elisabethziekenhuis in Turnhout terechtkwam, liet Raf Jespers, advocaat van Marcel Vervloesem, via de pers weten dat dit een kwestie van 'enkele dagen of weken' zou zijn maar Marcel Vervloesem is nu reeds meer dan 2 maanden opgesloten zonder dat er een preciese datum is gepland. En zijn gezondheidstoestand verbetert er niet op. Integendeel, door het negatief advies van Els De Loof, heeft hij zelfs geen zin meer om nog een hart-inkijkoperatie te laten gebeuren in het Sint-Jansziekenhuis te Brugge. Tijdens het 'positief gesprek' met de gevangenisdirecteur op 7.11.2008 (op dezelfde dag dus dat directrice Els De Loof haar negatief advies met tuchtmaatregelen opstelde) had men hem deze inkijkoperatie beloofd zodat Marcel Vervloesem en zijn familie even dachten dat het nu de goede kant zou opgaan.

Misschien kan Z.M. de Koning ook wat meer aandacht besteden aan deze zaak. Hij kreeg in 1998, van de Werkgroep Morkhoven en via Marcel Vervloesem, 7 kinderporno-cd-roms van de kinderpornozaak Zandvoort bezorgd. Hij liet die toen voor 'onderzoek' via de gewezen justitieminister Tony Van Parys (CD&V) aan procureur-generaal Christine Dekkers van het hof van beroep te Antwerpen overmaken. Marcel Vervloesem stelde voor zijn veroordeling vast dat er van die cd-roms echter geen sprake meer was en richtte zich tot de Hoge Raad voor de Justitie. De Hoge Raad van Justitie stelde een onderzoek in en bevestigde de verdwijning van de kinderporno-cd-roms. Advocaat-generaal Mark Tack die de kinderpornozaak Zandvoort 'enkel een luchtbel' had genoemd en een zware veroordeling eiste van Marcel Vervloesem, was daardoor verplicht om de verdwijning tijdens de openbare zitting van de 14de kamer van het hof van beroep, toe te geven. Justitieminister-justitiehervormer Vandeurzen die geen onderzoek wil laten instellen, ontkende de verdwijning dan weer in zijn antwoord op de parlementaire vraag van senator Zoé Genot.
De Koning en het Koningshuis reageerden vrij lauw op de verdwijning van de kinderporno-cd-roms terwijl zij destijds de ouders van de vermoorde en verdwenen kinderen op het Koninklijk Paleis ontvingen en allerlei beloften deden die in elke nieuwjaarstoespraak van de Koning herhaald werden.

Het zou ook niet slecht zijn indien Z.M. de Koning de hem voorgelegde wetten niet meer met gesloten ogen ondertekent en de parlementsleden meer controle uitoefenen op de door hen gestemde wetten (wat hun taak is en waarvoor zij verkozen zijn).
Heel wat brieven van Marcel Vervloesem worden door de gevangenisdirectie van de gevangenis te Brugge achtergehouden terwijl, volgens de Wet Borginon, iedere gevangene recht heeft op briefwisseling.
Terwijl Marcel Vervloesem als sinds 4.11.2008 in de gevangenis van Brugge is opgesloten, werd zijn materiaal uit de gevangenis van Turnhout (geld, persoonlijke zaken, typmachine,) nog altijd niet naar de gevangenis van Brugge overgebracht. Het betreft hier waarschijnlijk weer één of andere tuchtmaatregel van gevangenisdirectrice E. De Loof. Men kan zich afvragen waarom de Wet Borginon destijds voorzag in de Commissies van Toezicht die op een onafhankelijke manier de behandeling van de gevangenen moet controleren. Bestaan die commissies wel echt ?
E. De Loof schijnt een aantal tuchtmaatregelen tegen Marcel Vervloesem te hebben genomen omdat zijn dochter 'te veel problemen zou hebben' terwijl Deloof tegelijkertijd zegt dat zij bepaalde tuchtmaatregelen nam omdat het sociaal onderzoek 'nog niet afgesloten was'. Op die manier kan men alles uitleggen !

De Wet Borginon uit 2004 inzake de zogezegde rechten van de gevangenen wordt hierbij nog eens in het kort weergegeven:

- gedetineerden krijgen rechten en kunnen zich beklagen als rechten worden geschonden
- gedetineerden gezien als individu, niet als nummer behandelen
- vrijheidsberoving als straf, niets meer, niets minder
- opgesloten en leven als gewone burger
- 'binnen' moet zoveel mogelijk lijken op 'buiten', dezelfde rechten
- uitvoering van de straf moet gericht zijn op het herstel van de schade door het misdrijf aangericht
- gericht op de rehabilitatie van de veroordeelde en zijn terugkeer in de vrije samenleving
- detentieschade moet worden vermeden
- gedetineerde krijgt rechten
- voor iedere gedetineerde een detentieplan waarin staat hoe hij evolueert (werk, vorming, vergoeding slachtoffers, interesses, toekomstperspectieven)
- gedetineerden krijgen een zekere inspraak in het gevangenisbestuur
- voor iedere gevangenis, een Commissie van Toezicht die de naleving van de rechten controleert
- klachtencommissie van drie personen om bij te gaan klagen
- beroep is mogelijk bij de Centrale Raad
- gevangenen mogen hun eigen kleren dragen
- mogen zich (op verzoek van justitieminister Onkelinx) elke dag wassen
- voorlopig gehechten kunnen iedere dag bezoek krijgen
- veroordeelden mogen drie keer per week bezoek krijgen (KUL-professor Dupont wilde 6 keer per week)
- iedere veroordeelde één keer per maand voor minstens twee uur intiem bezoek (seks met de partner)
- gevangene mag iedere dag telefoneren maar nummers kunnen geregistreerd worden
- geen Gsm's, geen computers
- wel raadpleging van bijvoorbeeld de website van de VDAB om werk te zoeken
- gedetineerden mogen alle tijdschriften aankopen, hebben recht op twee uur sport per week, minstens één uur wandeling per dag in open buitenlucht
- gedetineerden mogen geen geld op de cel hebben maar wel een rekening openen
- gevangenen krijgen het recht op gezondheidszorg, gelijkwaardig met die van buiten
- gevangenen mogen werken maar krijgen niet hetzelfde loon
- tuchtstraffen zoals de opsluiting op strafcel mogen maximum 9 dagen duren
- het recht op bezoek, op telefoon, deelname aan culturele activiteiten of sport in groep kunnen bij wijze van tuchtstraf worden afgenomen maar alles moet gemotiveerd worden
- de gedetineerde kan zich laten bijstaan door een advocaat en er is beroep mogelijk

De Wet Borginon is intussen op een aantal punten gewijzigd maar wat voor zin heeft deze wet als ze niet wordt toegepast en niemand de uitvoering ervan controleert ? Misschien kan VLD-kamervoorzitter Fons Borginon er met zijn collega's van de VLD eens een studie aan wijden.


12:33 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gevangenis brugge e de loof sancties |  Facebook |

11-11-08

'Rechten' gevangenen: Europese Ombudsman


euparlementVoordat Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven een maand lang in een onverluchte isoleercel van de gevangenis van Brugge werd opgesloten (waar hij wekenlang geen briefwisseling kreeg, geen enkel contact mocht hebben met zijn medegevangenen, zijn advocaten nauwelijks mocht spreken, zijn bezoek uiterst beperkt werd enz.) schreef de Werkgroep Morkhoven naar de federale ombudsman die antwoordde dat men zich in geval van onverantwoorde tuchtmaatregelen tot hem mocht richten. De Werkgroep Morkhoven kreeg echter geen enkele reactie meer van de federale ombudsman op het ogenblik dat zij hem mededeelde dat Marcel Vervloesem het slachtoffer was van tuchtmaatregelen.
Dank zij het stilzwijgen van de federale ombudsman kon men Marcel Vervloesem ook wekenlang de nodige medische zorg ontzeggen, wat hem bijna fataal werd.
De Werkgroep nam toen contact op met de Europese Ombudsman die haar destijds naar de Belgische federale ombudsman had doorverwezen.
Uit dit verhaal blijkt duidelijk dat de federale ombudsman helemaal niet onafhankelijk werkt en zelfs bepaalde zaken mee in opdracht van de overheid moet helpen toedekken.


mailmail-1


13:28 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rechten gevangenen europese ombudsman |  Facebook |

08-11-08

,,Niemand staat boven de wet''


NIEMAND STAAT BOVEN DE WET, BEHALVE ZIJ DIE DOSSIERS DOEN VERDWIJNEN

Image Hosted by ImageShack.us

De Werkgroep Morkhoven stelde de Koning herhaaldelijk maar tevergeefs op de hoogte van de door de Hoge Raad voor de Justitie bevestigde verdwijning van de cd-roms Zandvoort die hij in 1998 via de toenmalige justitieminister Tony Van Parys (CD&V) voor 'onderzoek' aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers had laten overmaken. Die cd-roms werden hem destijds op initiatief van de opgesloten Morkhoven-activist Marcel Vervloesem, door de Werkgroep Morkhoven bezorgd. Justitieminister Vandeurzen (CD&V) ontkende in antwoord op een parlementaire vraag van senator Zoé Genot dat de cd-roms verdwenen waren en liet geen onderzoek instellen naar de verdwijningen.


Albert II verwijst in kerstboodschap naar prins Laurent


,,Niemand staat boven de wet''

Koning Albert II heeft zondag aan het begin van zijn traditionele toespraak ter gelegenheid van Kerstmis en Nieuwjaar impliciet verwezen naar de affaire waarin de naam van prins Laurent is gevallen. ,,Wanneer het gerecht verduisteringen vaststelt, lijkt het me billijk dat de schadeloosstelling iedereen zou treffen die er voordeel uit haalde", zo zei de vorst.

,,Er is de jongste tijd dikwijls sprake van misbruik van gemeenschapsvoorzieningen en van gemeenschapsgelden. Ik zou hieromtrent twee opmerkingen willen maken", zei de koning aan het begin van de toespraak. In navolging van premier Verhofstadt stelde de vorst dat "niemand boven de wet staat" en dat "Justitie haar taak in volle onafhankelijkheid moet uitvoeren".

Vervolgens voegde hij eraan toe: ,,wanneer het gerecht verduisteringen vaststelt, lijkt het me billijk dat de schadeloosstelling iedereen zou treffen die er voordeel uit haalde".

De Standaard, zondag 24 december 2006 | Bron: BELGA


07:14 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: zij staan boven de wet |  Facebook |

Vermoord door justitie


Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel

diploma.mailgroepstaand.mail-1

Brussel, 7.11.2008

Beste B.,

We zijn gisteren met een 10-tal personen, waaronder de Italiaanse arts Giorgio Gagliardi en Giovanni Ristuccia die voorzitter is van de Italiaanse vereniging SOS Antiplagio, naar de gevangenis van Brugge gegaan.

De 2 Italianen hadden pas na lang aandringen de toelating gekregen om Marcel te bezoeken. Dr. Gagliardi had een maand lang naar alle mogelijke diensten en directies geschreven terwijl de aanvraag van Giovanni Ristuccia wekenlang bleef aanslepen omdat Marcel telkens van gevangenis veranderde.

Na een fotosessie op het pleintje voor de ingang van de gevangenis en na in de inkomsthal van de gevangenis voor enige beroering te hebben gezorgd (verwachtte men soms een actie ?), ben ik met Dr. Gagliardi en Giovanni naar binnen gegaan. Meer dan 3 personen op één dag en in één keer is niet mogelijk.

Giovanni had voor Marcel een speciaal diploma van zijn vereniging vanwege zijn moedige strijd tegen de kindermisbruiken, en een prachtige postkaart meegebracht.
Die mochten helaas niet mee naar binnen.

Na de metaaldetector die dus ook papier tegenhoudt, te zijn gepasseerd, gingen we naar de balie van de eerste verdieping waar Giorgio en Giovanni zich moesten laten inschrijven.
Voor de italiaanse arts: geen enkel probleem.
Giovanni kreeg echter te horen dat men geen enkel bewijs van zijn gekregen toelating vond, ook niet in de computer van de gevangenis van Turnhout.
We hebben daar een uur aan de balie staan wachten.
Telefoons over en weer naar de gevangenis van Turnhout.
Uiteindelijk was er een cipier die met de directeur ging spreken.
Resultaat: Giovanni die speciaal van Italië was gekomen en er naar uitkeek om Marcel te zien en te spreken, mocht Marcel niet bezoeken en moest in de wachtzaal blijven wachten. Toch vreemd allemaal want hij was met zijn italiaans paspoort zonder problemen binnengeraakt en was de metaaldetector reeds gepasseerd zodat de inschrijving dus enkel nog een formaliteit had moeten zijn.
Ik ging met Dr. Gagliardi en een gedeelte van de bezoekers naar Zaal 1.
Marcel kwam naar ons toe. Het was hem duidelijk aan te zien dat hij nog niet volledig gerecupereerd was.
Zoals men weet, was Marcel er vrijdagmorgen 31.10.08 zo slecht aan toe dat de opgeroepen 100 en de MUG 1 uur tijd nodig hadden om hem in de gevangenis van Turnhout te redden. Nadien heeft men in het ziekenhuis van Turnhout nog 6 uur aan hem gewerkt om hem er terug bovenop te krijgen. Daarbij werd ook een hartmachine gebruikt.

De cipier die de directeur was gaan spreken, kwam Marcel nog snel een document afgeven waaruit bleek dat de papieren voor Giovanni nu geregeld waren. Hij zei ons dat men in de toekomst 'beter op voorhand eens kon telefoneren'. Maar ja, men kan niet iedere week vanuit Italië komen om 250 euro of meer op te hoesten.

Marcel vertelde ons dat men heel wat vragen had gesteld rond Giovanni die met zijn vereniging vooral sektes en kinderpornonetwerken bestrijdt.
Het feit dat Giovanni hoopte dat hij, in aanwezigheid van de (afwezige) pers, een diploma uit naam van zijn vereniging aan Marcel zou kunnen uitreiken, was er blijkbaar te veel aan geweest. De bedoeling is immers niet dat Marcel die gedurende meer dan tien jaar lang aan de schandpaal werd genageld, van een buitenlandse organisatie erkenning krijgt maar dat hij langzaam sterft in de gevangenis.

Marcel zijn gezondheidstoestand is fel verslechterd. Hij heeft wel geen felle pijnen en geen slokdarmontsteking meer maar zijn suiker blijft gevaarlijk van 40 naar 230 schommelen.
Zijn benen zijn nog steeds erg opgezwollen door het vocht. Dat bewijst dat de vochtopstapeling niet enkel het resultaat van een verkeerde medicatie is geweest.
Er werd nu ook bloedarmoede vastgesteld. Daardoor zou hij bijna geen weerstand meer tegen infecties hebben.
Hij heeft ook twee lekkende hartkleppen. Dat wordt dus een nieuwe hartoperatie. Hopelijk gebeurt die niet in de gevangenis want daar heeft hij geen enkele kans om te overleven.
Dr. Gagliardi had de indruk dat Marcel enigszins 'inééngezakt' was, wat zou kunnen wijzen op problemen met zijn rugkolon.

Marcel kreeg een fax van het ministerie van justitie waarin staat dat hij, na zijn verblijf in de ziekenboeg, in de gevangenis van Brugge zal blijven.
Hij vraagt zich af of hij dat als positief nieuws of als een nieuwe tuchtmaatregel moet bekijken waarbij hij het risico loopt om zonder enige reden opnieuw in een isoleercel te worden gesmeten.
Hij vreest dat de maatregel bedoeld is om hem bepaalde voordelen te kunnen ontnemen.
Omdat hij er meer over wil weten, heeft hij een gesprek met de directeur aangevraagd.

Geen enkele gedetineerde schijnt zijn medisch dossier te mogen opvragen of te mogen inzien. Alleen de gevangenisgeneesheren hebben dat recht.

Marcel heeft op donderdag 30.10.08 (één dag voor zijn opname op de intensieve van het St. Elisabethziekenhuis te Turnhout), zijn advocaat Raf Jespers nog gesproken.
Deze laatste zou ook nog naar het ziekenhuis gebeld hebben om te informeren.
Verder schijnt het ziekenhuis in Turnhout heel wat telefoontjes van nieuwsgierige journalisten te hebben gehad waarop men niet kon en wilde antwoorden.

Zoals we reeds schreven, kreeg de dochter van Marcel (en haar man + kinderen) op 5.11.2008 in het ziekenhuis van Turnhout te horen dat haar vader 'niet meer in het ziekenhuis was'. Meer informatie ontving zij niet. Dat is niet direct een normale gang van zaken tegenover familieleden te noemen.
Het zou ons niet verwonderen dat justitie hier weer achter zit alhoewel we vinden dat een ziekenhuisdirecteur zich niet door justitie onder druk mag laten zetten, zelfs niet indien de justitieminister in zijn vroeger leven een ziekenhuisdirecteur is geweest.
Familieleden hebben nu éénmaal recht op informatie !
Als voorzitter van de Werkgroep Morkhoven belde ik op 5.11.2008 ook naar het Sint-Elisabethziekenhuis in Turnhout om te vragen of Marcel daar nog was. Men zei van niet. Verdere informatie wilde men niet kwijt.
Een beetje zoekwerk leerde ons dat hij de dag voordien reeds naar de ziekenboeg van de gevangenis van Brugge was overgebracht.
Onze brief aan de directeur van het ziekenhuis te Turnhout met de vraag om Marcel nog enkele dagen in observatie te houden, heeft dus niets uitgehaald. Een kortstondige observatie en evaluatie was immers aangewezen gezien:
- Marcel pas losgekoppeld werd van de hartmachine maar nog een speciaal toestel moest dragen dat bij het minste hartprobleem alarm moest slaan
- Marcel's suikerspiegel helemaal niet gestabiliseerd was en verschillende dagen nog tot 40 zakte
- Men enkele dagen voordien nog 7 uren lang had moeten werken om het leven van Marcel te redden
- de onderzoeksresultaten nog maar pas binnen waren gekomen en men die resultaten nog moest analyseren en verwerken.

Positief nieuws is dat Marcel gedurende drie uren per dag naar de bibliotheek mag gaan.
De meeste bewakers en gevangenen hebben intussen ook wel begrepen dat Marcel op basis van een onvolledig dossier veroordeeld werd en dat het niet normaal is dat justitieminister Vandeurzen de verdwijning van de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel ontkende terwijl hij de schriftelijke bevestiging ervan door de Hoge Raad voor de Justitie, onder zijn neus geschoven kreeg.

De Werkgroep Morkhoven wil nog altijd dat Vandeurzen een ernstig onderzoek in deze zaak laat instellen.
Zij vindt immers dat het medisch uit de weg ruimen of het in de vergeetput steken van Marcel om hem het zwijgen op te leggen omtrent de zwaar aangebrande gerechtelijke dossiers, geen oplossing is.

De Werkgroep Morkhoven vindt het ook niet normaal dat Vandeurzen die zich nu als de 'grote hervormer' wil profileren, het extreem-rechtse principe van het 'recht op discriminatie' binnen de gevangenissen toepast.
Waarom kwam de gewezen politie-inspecteur Bart Debie van het Vlaams Belang die tot vier jaar gevangenis werd veroordeeld, al na één dag gevangenisstraf vrij en kan hij thuis op een electronische enkelband wachten terwijl de meeste gevangenen niet op een strafonderbreking of electronische enkelband moeten rekenen ?
Wil Vandeurzen misschien alleen maar bijkomende gevangenissen laten bouwen om de slachtoffers van zijn onrechtvaardig justitiebeleid in weg te steken ?

De Werkgroep Morkhoven kan niet akkoord gaan met deze handelswijze en bereidt zich dan ook voor op acties voor de Belgische gevangenissen en gerechtshoven.
Dat de overheid alles zal doen om die acties onmogelijk te maken, is duidelijk.
Gisteren kreeg de Werkgroep nog een telefoontje van de Antwerpse politie waarin haar gezegd werd dat zij een toelating moet vragen om voor het hof van beroep te Antwerpen te manifesteren. Toen de Werkgroep daarop argumenteerde dat de overheid zulke aanvraag (zoals destijds bij een pamflettenactie in Brussel) enkel wil aangrijpen om een manifestatie te verbieden, antwoordde de agent dat men 'toch in een vrije maatschappij leeft'.
Met deze woorden wordt alles duidelijk. Het laten verdwijnen van gerechtelijke documenten uit strafdossiers en het laten opsluiten van onschuldige activisten, zijn de Vrijheidssymbolen van onze democratische rechtsstaat geworden !

Interview Marcel Vervloesem:
- http://video.google.fr/videoplay?docid=-2677403120088841377&hl=fr
- http://video.google.fr/videoplay?docid=7841199076199452674&hl=fr
- http://droitfondamental.eu/001-meurtre_d_un_hero_flamand_Jour_J-2-FR.htm

Marcel Vervloesem:

Gevangenis Brugge (Prison de Bruges - Bruges prison)
Ziekenboeg - Infirmerie - Zaal 1
t.a.v. Marcel Vervloesem
Legeweg 200
8200 Sint-Andries - Brugge
(België - Belgique - Belgium)
Tel: 050 45 71 11 - Fax: 050 45 71 89
(Europe: Tel. 0032 50 45 71 11 - Fax 0032 50 45 71 89)

05:56 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vermoord door justitie |  Facebook |

06-11-08

Vandeurzen en de 'hervorming van justitie' (1)


De moord op Marcel Vervloesem

marcelMarcel.hospital.im-victime_du_maitre-chanteur-4fkvandeurzen

Een toespraak van Justitieminister Vandeurzen die het zoveelste plan over de 'hervorming van justitie' lanceert maar die met zijn repressieve maatregelen en zijn goedkeuring van verdwijningen van dossierstukken en onderzoeksmateriaal op gerechtshoven, moeilijk als een 'hervormer' kan gezien worden...

-----

Hasselt, 26 september 2008.

Heren voorzitters,
Heren stafhouders,
Geachte dames en heren magistraten,
Geachte confraters en genodigden,

Het is voor mij een hele eer om vandaag deze openingsconferentie te mogen houden. Ik geef toe: nadat ik u had gezegd graag op uw uitnodiging te willen ingaan zijn er in mijn korte carrière als Minister van justitie momenten geweest dat ik dacht deze openingsconferentie niet meer te zullen halen. Maar het is uiteindelijk toch anders uitgedraaid. Gelukkig.

Waarom justitie hervormen? Dat is een ogenschijnlijk simpele en zelfs overbodige vraag. Want ieder van u kan wel –gebaseerd op eigen ervaringen- een aantal redenen opsommen waarom er gesleuteld moet worden aan de justitiële organisatie.

En toch is het de moeite waard om even dieper in te gaan op deze vraag naar het waarom. Omdat we dan meteen zullen beseffen dat de hervormingen die we ambiëren fundamenteler zijn dan een discussie over de territoriale grenzen van arrondissementen of over de creatie van de arrondissementele eenheidsrechtbank.

Waarom justitie hervormen? Laat ik meteen beklemtonen dat justitie een dienstverlening is aan de samenleving. Justitie moet zorgen voor een goede rechtsbedeling en moet –binnen zijn grondwettelijke opdracht- een adequate bijdrage leveren aan de realisatie van veiligheid in de samenleving.

De burger vraagt het

We weten eigenlijk relatief weinig over de vraag of de burger ook van oordeel is of we met zijn allen in justitie die verwachtingen waar maken. Ziet hij of zij het wel zitten met onze vrouwe justitia?

De mening van de burgers over justitie valt af te lezen in de justitiebarometer 1. Uit de justitiebarometer, een peiling bij een representatief aantal inwoners van ons land in opdracht van de Hoge Raad voor Justitie, blijkt dat het vertrouwen in justitie de jongste jaren toeneemt, maar het vertrouwen blijft laag. De burger heeft meer vertrouwen in het onderwijs, de post, de huisvuilophaling, en bijvoorbeeld de politie. 2

Waarom is het vertrouwen in justitie laag? Uit de justitiebarometer, waarvan de laatste dateert van 2007, kunnen we begrijpen dat het vaak te maken heeft met interne problemen. Laten we niet vergeten dat justitie zeer zichtbaar is in de maatschappij. Justitie wordt elke dag waar gemaakt op talloze plaatsen en door talloze handelingen en beslissingen van heel wat betrokken mensen. Deurwaarders, notarissen en advocaten, griffiepersoneel en personeel van parketsecretariaten, gebouwenbeheerders, leden van het openbaar ministerie, rechters, maatschappelijk assistenten uit justitiehuizen, medewerkers in gevangenissen, parlementsleden, centrale administratie en noem maar op. Dat zijn elke dag duizenden en duizenden momenten dat justitie zich concretiseert. Vaak, meestal zelfs op een correcte manier. Het gebeurt door gewetensvolle actoren die in hun aanpak aandacht hebben voor kwaliteit en respect.

Soms gaat het mis. En dat is dan vaak zeer zichtbaar en het wordt dan gemediatiseerd. Een zaak die verjaart. Een als onrechtvaardig aangevoelde strafmaat. Een gevangene die in zijn periode van voorwaardelijke invrijheidsstelling een misdrijf pleegt. En dan is justitieel nieuws ‘hot news’. Dan roept het wel eens hevige emoties op. Dan geeft zo’n nieuws een beeld van een justitie die niet goed bezig is.

Maar we moeten oppassen met dat soort veralgemeningen. Toch zijn er in het oog springende aandachtspunten. Justitie verschilt daarin niet van een andere organisatie.

Uit de justitiebarometer blijkt dat de burger vindt dat de behandeling van een proces te lang duurt. De gerechtelijke achterstand is een jaren aanslepend probleem. Ik maak hier meteen al een sprong naar het hoe van onze hervormingen. Want de achterstand is grotendeels het gevolg van gebrekkige werkprocessen en weinig coördinatie tussen de te verwerken werkvolumes en de beschikbare middelen. Het is daarbij belangrijk te beseffen dat in de volgende 10 jaar een zeer groot aantal magistraten met pensioen zal gaan. Achter de naakte cijfers schuilt het gemis aan een modern personeelsbeleid.

Uit de justitiebarometer blijkt voorts dat burgers justitie niet streng genoeg vinden. De mensen verwachten strengere straffen en hebben twijfels over de geloofwaardigheid van de strafuitvoering. Die inschatting is natuurlijk niet uit de lucht gegrepen. De waarheid is dat de centrale administratie er niet in slaagt penale boeten en gerechtskosten snel in te vorderen. Meer dan de helft van de niet spontaan betaalde boeten wordt niet meer ingevorderd 3. De uitvoering van de straf volgt de veroordeling niet consequent en niet snel genoeg op. De strafuitvoering is bijgevolg niet geloofwaardig.

Als het van onze burger afhangt, moet justitie beter kunnen. Dat is duidelijk.

De overheid vraagt het

Maar niet alleen de klant heeft zo zijn vragen. Ook de overheid is vragende partij. Ik moet er u wellicht niet van overtuigen dat de federale begroting onder druk staat. Onder grote druk. Om de kosten van de vergrijzing te kunnen opvangen, om de concurrentiekracht van onze economie te kunnen vrijwaren in een globaliserende wereld, moeten budgettaire inspanningen gebeuren. En moet het overheidsapparaat steeds performanter.

Internationaal streven overheden naar een prestatiegerichte dienstverlening die minder beslag legt op overheidsmiddelen. Onderzoeken tonen aan dat een slankere overheid de economie ten goede komt 4. Volgens berekeningen zou onze overheidsapparaat gemiddeld tot 4% van het bruto binnenlands produkt te groot zijn 5. Bovenop is er een gebrek aan effectiviteit en doeltreffendheid 6.

Justitie staat niet buiten deze context. Ook justitie moet aan zelfonderzoek doen. Nagaan wat beter kan. Verantwoording afleggen over wat zijn “producten” kosten. Wat de hele dienstverlening kost of mag kosten.

3 Rekenhof, Brussel, 2007.
4 BARRO, R., Government Spending in a Simple Model of Endogenous Growth, Journal of Political Economy 98(5), 1990, 103-125.
5 DE WITTE & MOESEN, W., Welke benchmark voor de uitgavenquote van de overheid in België?, 2007.
6 Analytical databank OECD

-----

Op een ogenblik dat de samenleving steeds meer een appèl doet op justitie - is de financiële realiteit duidelijk. De middelen om aan deze vragen tegemoet te komen, zijn beperkt. De mythe “une bonne justice n’a pas de prix” is niet vol te houden. Een goede justitie heeft net wél een prijs, en die prijs moet correct zijn, haalbaar, betaalbaar, voor de overheid en voor wie een beroep doet op justitie. Justitie is eraan gehouden op een verantwoorde manier met de beschikbare middelen om te gaan. Van justitie wordt zeer terecht een transparant, efficiënt en doeltreffend bestuur verwacht. Haar producten en diensten moeten aan kwaliteitseisen voldoen. De mondige burger wil kwaliteit voor zijn belastinggeld 7.

Het is niet eenvoudig om te becijferen of de Belgische justitie een rechtmatige claim legt op de publieke middelen. Of zijn we geld door deuren en ramen aan het gooien? Om op die vraag te kunnen antwoorden moeten we ons durven vergelijken met andere landen. Hoeveel kost een echtscheidingsprocedure gemiddeld in België versus in Duitsland? Zo’n benchmarking geeft ons een idee van hoe we ons in efficiëntie, procedures en kostprijs verhouden tot andere landen. Wat we daaruit leren sterkt ons in de overtuiging dat we resoluut voor hervormingen moeten kiezen.

Misschien enkele voorbeelden:

Voorbeeld 1 – We moeten de gevangeniscapaciteit verhogen

Internationaal cijfermateriaal over het gevangeniswezen leert dat België zo’n 95 gedetineerden per 100.000 inwoners telt en daarmee in Europa zeker geen koploper is. In andere landen van Europa kan dit aantal oplopen tot een 140-tal gedetineerden per 100.000 inwoners en dan hebben we nog niet gesproken over de Verenigde Staten waar er tot 7 keer meer gedetineerden zijn per 100.000 inwoners 8.

De voorbije jaren werden alternatieven voor opsluiting ontwikkeld. Toch blijft op basis van de indicatoren voor de volgende jaren nog een beduidende toename van het aantal gedetineerden te verwachten. Zelfs al zou er een stagnatie zijn, dan nog blijft er een tekort aan cellen. Met andere woorden, zelfs los van de schrijnende problematiek van de overbevolking, is een uitbreiding van de gevangeniscapaciteit in België onontbeerlijk. Ook in ons omliggende landen heeft men het probleem drastisch aangepakt. In Nederland heeft men resoluut gekozen alle straffen ook de kleine straffen effectief uit te voeren. Bijgevolg is de gevangeniscapaciteit in 10 jaar tijd verviervoudigd.

7 Vlaams Economisch Verbond, Een efficiënte overheid. Meer mogelijk maken met minder middelen, VOKA, BRUSSEL, juni 2008, 64p.
8 Council of Europe, Council of Europe Annual Penal Statistics - SPACE I - 2006,

-----

In Frankrijk heeft men ook tot twee keer toe grote bouwprogramma’s uitgevoerd om de celcapaciteit drastisch op te voeren. Met ons meerjarenplan willen we ook kordaat ons capaciteitsprobleem counteren.

Voorbeeld 2 – We moeten onze visie op het op het Openbaar Ministerie evalueren

Uit een analyse van de doorstroming van dossiers in de strafrechtelijke keten blijkt dat in België zowat 3% van de door de politie geverbaliseerde feiten uiteindelijk zijn weg vindt tot de rechtbank en aanleiding geeft tot een veroordeling. Nederland haalt 45%. De instroom op het niveau van het parket is in ons land veel groter dan in Nederland, maar het seponeringsbeleid van onze Nederlandse buren ligt veel lager. Het aantal dossiers dat verwezen wordt naar de rechtbank ligt dan weer veel hoger.
Dit is een structureel gegeven 9.

De vergelijking met Nederland roept vragen op. Is ons Openbaar Ministerie voldoende bezig met waar het echt bezig mee moét zijn? Worden alternatieve vormen van handhaving voldoende aangewend? Zouden de middelen die zouden vrijkomen door de instroom van dossiers op het parket te beperken niet beter gebruikt worden om voor het kleine percentage veroordelingen effectief een straf op te starten, op te volgen en te controleren?

Deze vragen zijn des te pertinenter nu door de goedkeuring van de strafuitvoeringswetten anno 2006-2007 10 het openbaar ministerie een daadwerkelijke actievere rol toebedeeld kreeg inzake zowel het opstarten van de strafuitvoering, de effectieve uitvoering ervan als de opvolging, de controle en de eventuele noodzakelijke reactie wanneer het in de uitvoering misloopt. De vraag voor de volgende jaren is hoe we het Openbaar Ministerie organiseren, opdat het deze nieuwe verantwoordelijkheid daadwerkelijk naar behoren kan behartigen. Ik signaleer u overigens terloops dat de verhuizing van de strafuitvoeringsrechtbank voor de gevangenis van Hasselt naar Antwerpen gepland is voor 1 februari 2009.

9 DEVROE, E. & PONSAERS, P., Veel beleidsinformatie, weinig gebruik: over het informatiedeficit van verborgen tendensen, in: VAN CAUWENBERGHE, K. (ed.), De hervorming bij politie en justitie: in gespreide dagorde, Orde van de Dag, Mechelen, Kluwer, 2008, 170.
10 De notie “strafuitvoeringswetten” verwijst naar: wet van 17 mei 2006 betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten, B.S. 15 juni 2006; wet van 17 mei 2006 houdende oprichting van strafuitvoeringsrechtbanken, B.S. 15 juni 2006; wet van 21 april 2007 betreffende de internering van personen met een geestesstoornis, B.S. 13 juli 2007 en de wet van 26 april 2007 betreffende de terbeschikkingstelling van de strafuitvoeringsrechtbank, B.S. 13 juli 2007.

----

Voorbeeld 3 – We moeten de rechterlijke organisatie hertekenen

De kostprijs van de Belgische justitie verschilt nauwelijks van de kostprijs van justitie in andere landen. Die kostprijs bedraagt 1 tot 2 procent van het bbp. Dit cijfer houdt er geen rekening mee dat veiligheid in België niet het monopolie is van het departement justitie. De verantwoordelijkheid over de veiligheid zit verspreid over tal van overheden en regeringen. Zo geïnterpreteerd ligt het Belgische budget dat naar veiligheid gaat hoger dan de gemiddelde kostprijs van justitie in Europa. Ook wat betreft het aantal magistraten en gerechtspersoneel zit België in de top vijf van Europa, verschillende landen doen het met veel minder 11.

Ofschoon ogenschijnlijk er meer dan voldoende middelen beschikbaar zijn, heeft in België de rechterlijke organisatie een gerechtelijke achterstand opgelopen. De achterstand wordt niet gemonitord. 12 In België bestaan onaanvaardbare wachttijden als gevolg van de gerechtelijke achterstand. De burger heeft geen aanspreekpunt om hierover zijn verhaal te doen.

Naast het cijfermatig afpunten van internationale trends zijn er de kwalitatieve vaststellingen die nopen tot grondige hervormingen van justitie. Terwijl onze gerechtelijke structuren nog grotendeels gebaseerd zijn op datgene wat in de steigers werd gezet in de negentiende eeuw, blijkt dat in onze belangrijkste buurlanden - Nederland, Frankrijk en Duitsland - hervormingen ter verzelfstandiging van de gerechten in uitvoering zijn. In Nederland voeren de gerechtelijke entiteiten een integraal management. De regering sluit een soort beheersovereenkomst af met het Openbaar Ministerie. De korpschefs zijn er verantwoordelijk voor het beleid en beheer van hun korpsen. 13

De voorbeelden illustreren een voor de hand liggende conclusie: er is geen enkele reden waarom de Belgische justitie niet –zoals in het buitenland- efficiënter kan georganiseerd worden. Met een betere inzet van beschikbare middelen, die per definitie beperkt zijn. Met nieuwe dwingende investeringen maar evengoed efficiëntere werkprocessen en een aangepast management.

11 DOUAT, E., (ed.), Les budgets de la justice en Europe. Etude comparée France, Allemagne, Royaume-Uni, Italie, Espagne et Belgique, Paris, La Documentation française, 2001, 11-52.
12 The evaluation Report: "European judicial systems - facts and figures" adopted by the CEPEJ in December 2004 has been well received by the European legal community and by the relevant authorities in the member States.
13 DEPRÉ R., PLESSERS, J., HONDEGHEM, A. (ed.), Managementhervormingen in justitie. Van internationale ontwikkelingen tot dagelijkse praktijk, Brugge, die Keure, 2005, 425p.

---

De politieke context vraagt het

Er zijn – wat mij betreft- nog enkele andere, externe factoren die een belangrijke dimensie geven aan de noodzaak tot hervormen.

De druk om te hervormen is ook sociaal en politiek van aard. De grotere internationalisering van het rechtsverkeer, van de misdaad en regelgeving is onomkeerbaar. Zeker de implementatie van het Verdrag van Lissabon 14 zal van ingrijpende invloed zijn op de regelgeving van ons justitieel apparaat. Een klein land als het onze heeft er alle belang bij zich assertief en performant te positioneren in de strijd tegen internationale misdaad zoals terrorisme en georganiseerde criminaliteit, drugshandel en noem maar op.

We moeten zowel op het vlak van het personen- en familierecht als met betrekking tot handels- en vennootschapsrecht bij de eersten van de klas zijn en actief mee onze interne rechtsorde doen aansluiten op die nieuwe Europese en internationale justitiële ruimte. In Limburg, als grensregio en met zijn multiculturele bevolking, weten we wat dat in de praktijk betekent. We spreken over de uitvoering van vonnissen, het internationaal privaatrecht, de verzoeken tot rechtshulp enz ... In dat verband is de keuze van de universiteit Hasselt om haar nu reeds succesvolle opleiding rechten een europees profiel te geven alleszins een strategisch juiste keuze.

Nog andere politieke factoren nopen tot hervormen. Zo is justitie de federalisering van het land niet gevolgd, zodat de huidige communautaire onderhandelingen onvermijdelijk met hervormingen van justitie verstrengeld zijn. Het is bv. inderdaad volstrekt onlogisch dat gewesten en gemeenschappen in ons land strafbepalingen kunnen invoeren om hun decreten en ordonnanties te handhaven (ik denk bv. aan ruimtelijke ordening of aan de milieuwetgeving). Terwijl het de exclusieve bevoegdheid is van de federale minister van justitie om aan het openbaar ministerie algemene richtlijnen te geven voor opsporing en vervolging met betrekking tot diezelfde beleidsdomeinen. Het is duidelijk dat zich een aanpassing van het justitiële beleid aan de federale realiteit opdringt. Een aanpassing van het gerechtelijk arrondissement Brussel – o resco referens ...) lijkt bovendien noodzakelijk voor heel wat dringende hervormingen op niveau van het functioneren van het parket in een wereldstad als Brussel.

14 Het Verdrag van Lissabon of Hervormingsverdrag (officiële titel: Verdrag van Lissabon tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap) is een verdrag van de Europese Unie getekend in Lissabon op 13 december 2007.ondertekend door 27 lidstaten

---

Het is nu een uniek moment (Now is the time?)

Er is dus werk op de plank. We gaan – zoals het regeerakkoord ook aangeeft - hervormen.

Het is natuurlijk niet de eerste keer dat de politiek met dit soort goede intenties aan de start is verschenen. Zoals dat helaas vaak gebeurt, moet er eerst een drama zijn dat de publieke opinie beroert, voor de politiek over de nodige autoriteit beschikt om alle weerstanden te overwinnen die zo’n hervorming in de weg staan. De laatste keer dat de politiek er zijn tanden in heeft gezet was na de affaire Dutroux, toen er in de octopusakkoorden een hele politiehervorming werd doorgeduwd. Het openbaar ministerie moest volgen. Ook werd voorzichtig een eerstelijnsrechtbank aangekondigd. Maar toen de politiehervorming een feit was, had de tijd zijn werk al gedaan. De sense of urgency was verdwenen en meteen verloor de politiek zijn drive en ambitie om de volgende stappen te zetten.

En justitie is wat dat betreft een taaie organisatie. Want het is natuurlijk al te simpel om een aantal dure consultants los te laten op de organisatie en dan een aantal wetten in elkaar te steken. Zo werkt dat niet. Hervormen vereist een breed draagvlak en een gemeenschappelijke overtuiging dat wat we gaan veranderen, een goede zaak is. De noodzaak om te investeren in business process reengineering en HR-beleid doet ook niets af aan het feit dat justitie ook een aantal essentiële rechten en vrijheiden moet respecteren. Het recht van verdediging. Onafhankelijkheid van de rechter, vermoeden van onschuld, geheim van het onderzoek, zijn even belangrijke imperatieven als we onze justitie willen moderniseren.

Ik ben er nochtans van overtuigd dat we een unieke kans hebben om door te zetten.
In de korte tijd dat ik minister van justitie ben, heb ik met heel wat actoren van justitie gesproken. We beschikken in ons land over goede magistraten en medewerkers. Mensen voor wie het woord verandering geen vies woord is. Onze advocatuur heeft zich de laatste jaren omgeturnd tot een assertieve, deskundige gesprekspartner, bewust van zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Onlangs ontving ik van het College van Procureurs- generaal een uitgewerkt plan met de strategische visie van het OM. Thema’s zoals achterstand in onderzoeken en uitwisseling van expertise komen aan bod. Binnenkort zal het openbaar ministerie voor de eerste keer op een globale manier aangeven hoe het- binnen zijn wettelijke opdracht- gevolg zal geven aan het nationale veiligheidsplan waarin de uitvoerende macht de prioriteiten voor de te bestrijden criminele fenomeen heeft vastgelegd.

Van de Hoge Raad voor de Justitie ontving ik een tussentijds rapport waarin voorstellen worden gedaan met betrekking tot de reorganisatie van het gerechtelijke landschap. Een waardevol rapport dat velen onder u zeker zal interesseren en dat op de website van de FOD Justitie geconsulteerd kan worden.

Illustratief misschien, is de manier waarop we hier samen in Limburg het project van de videoconferentie gaan opzetten. Met de magistratuur, de centrale administratie en de balies. Voor mij is dit een belangrijk project dat zal starten begin 2009. De proefopstelling was veelbelovend en ik verberg u niet dat, eens het project positief geëvalueerd wordt, het wellicht zal uitgebreid worden naar andere sites. Overigens zal dat veelbelovende experiment ons niet doen vergeten dat we streven naar zittingen van het hof van beroep in onze provincie. Ook daar wordt voortgewerkt vanuit een erg constructieve benadering door alle betrokkenen.

Bouwstenen van een hervorming

Maar laat ik eens proberen een aantal lijnen voor een hervormingsbeweging te borstelen. Waarmee zijn we op dit ogenblik bezig en wat zijn voor mij de randvoorwaarden om een succesvolle stap te zetten naar een modernere justitie?

Ik ga er van uit dat een succesvolle hervorming niet eenzijdig opgelegd kan worden door de wetgever of door de uitvoerende macht. Constitutionalisten kunnen daar anders over denken, maar ik ben eerder pragmatisch ingesteld. De tijd dat politici de pretentie meenden te moeten hebben dat ze met wetten – procedurewetten of andere - de werkelijkheid helemaal konden sturen en vatten, is, denk ik, voorbij.
Dat soort initiatieven heeft vaak, ik moet het u niet zeggen, een averechts effect.

In 2008 hebben we alvast inzake de structuur van het rechterlijk apparaat een aantal nieuwe opties genomen om de gerechtelijke organisatie meer te responsabilseren door ze te verzelfstandigen. Zo hebben we ervoor gekozen om de gemeenschappelijke steundiensten van het openbaar ministerie te versterken en er één voor de zetel op te richten (in het kader van het project ‘werklastmeting). Zo hebben de rechterlijke organisaties hun eigen coördinatieinstrument voor het interne management.

Tegelijkertijd werken we aan een meer klantgerichte organisatie van de FOD justitie ten dienste van de (lokale) gerechtelijke entiteiten. Ik heb een keer op televisie moeten antwoorden op de vraag waarom er in het gerechtsgebouw in Brugge geen wc-papier meer beschikbaar was. Ik zou het daar echt graag bij houden.

Onze centrale organisatie moeten duidelijker aanspreekbaar zijn en zich kunnen engageren om uit te voeren wat afgesproken is. Zo gaan we alvast per ressort een selectie- adviseur aanstellen die de werving en selectie van het gerechtspersoneel zal professionaliseren en die voor personeelsaangelegenheden in het algemeen een brugfunctie zal opnemen tussen de lokale gerechtelijke entiteiten en de centrale personeelsdienst te Brussel.

Het is evident dat, om te kunnen hervormen, eerst en vooral de informatisering van de rechterlijke organisatie doorgezet moet worden. We hebben daar in vergelijking met het buitenland een behoorlijke achterstand. Ons informatiseringprogramma is een gefaseerd stappenplan dat Cheops Justitie heet. Stap per stap, rekening houdend met de noden van het werkveld, willen we tot een degelijke en gebruiksvriendelijke informatica komen die de werking van de rechterlijke organisatie zal vergemakkelijken en ook zijn voordelen zal opleveren voor de advocaten. We starten met de vredegerechten, politierechtbanken en politieparketten. Deze krijgen medio 2009 nieuwe software. Daarna zijn de eerstelijnsrechtbanken en parketten van eerste aanleg aan de beurt. Zij krijgen dan nieuwe software. De realisatie van deze uitrol is voorzien voor medio 2010, ten laatste 2011.

Ten derde zijn er ontwikkelingen voor de materiële en personele middelen van de rechterlijke organisatie. Voor personeelsaangelegenheden is er in de zetel een projectteam werklastmeting en personeelsplanning. Het Instituut voor Gerechtelijke Opleiding is opgericht en zal volledig operationeel zijn begin 2009.

Vanaf 1 december worden belangrijke wetten van 2006 en 2007 voor het gerechtspersoneel [1] in werking gesteld. Dit betekent ondermeer dat de dualiteit tussen het magistratenkorps en het gerechtspersoneel wordt verbeterd door de relatie tussen de korpschef van de rechtbank en de hoofdgriffier anders in te vullen. De hoofdgriffier komt onder het gezag van de korpschef- magistraat. Ook zullen we er, aan de hand van functiebeschrijvingen en functiewegingen, meer naar streven dat ‘de juiste man/vrouw op de juiste plaats’ komt te zitten. We zullen meer gewicht hechten aan de reële inhoud van het werk, de noodzakelijke competentie én aan een corresponderende verloning. Er komt een brochure met uitgebreide toelichting van de wijzigingen voor het personeel op de werkvloer.

[1] de wet van 10 juni 2006 tot herziening van de loopbanen en de bezoldiging van het personeel van de griffies en de parketsecretariaten (B.S. 24 november 2006 – in werking op 1 december 2006) & de wet van 25 april 2007 tot wijziging van het Gerechtelijk Wetboek inzonderheid met betrekking tot bepalingen inzake het gerechtspersoneel van het niveau A, de griffiers en de secretarissen en inzake de rechterlijke organisatie (B.S. 1 juni 2007- in werking uiterlijk op 1 december 2008).

09:28 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zogezegde hervorming justitie |  Facebook |

04-11-08

België beschermt kindermisbruikers


Brief aan de Koning - Antwoord van de Portugese Ambassaderaad

marcelMarcel.hospital.im-victime_du_maitre-chanteur-4fkvandeurzen

In tegenstelling tot de Belgische justitie die Marcel Vervloesem na het aangeven van de kinderporno uit de kinderpornozaak Zandvoort vervolgde en hem, na de ontlastende stukken uit zijn strafdossier te laten verdwijnen, veroordeelde, gebruikten de Portugese overheid en justitie de informatie van de Werkgroep Morkhoven om een onderzoek in te stellen en de kindermisbruikers op te sporen en te vervolgen. De Portugese gerechtelijke politie deed haar werk terwijl Georges Zicot, de gerechtelijke inspecteur die destijds in opspraak kwam in de zaak Dutroux maar achteraf werd witgewassen, in de kinderpornozaak Zandvoort met een document afkwam waaruit moest blijken dat de kindermisbruikende magistraat op de cd-roms Zandvoort, de nachtbar-uitbater Marcel Danze uit Charleroi was.

------------

Antwerpen, 5 oktober 1996

Zijne Majesteit de Koning
Koninklijk Paleis
1000 Brussel

U. ref: CK 9610234/MT
O. ref: MORKI/96/1598

Sire,

Betreft: Internationaal kinderporno- en vermissingscircuit vanuit Temse (Temse, Hulst, Utrecht, Berlijn, Madeira)

Wij wensen U te danken voor uw antwoord van 12.9.1996 en begrijpen dat het U niet mogelijk is persoonlijk tussen te komen in de zaak die op 13 september 1996 door het Hof van Beroep te Gent werd behandeld.

Destijds pleitte U echter voor een nationale en internationale bestrijding van de kinderporno en kinderprostitutie.

Terwijl het onderzoek naar de Belgische vermiste kinderen zich thans uitsluitend toespitst op de zaak Dutroux, wordt het onderzoek naar andere sporen waarbij sprake is van vermissing (zoals in bovenvermeld dossier), door de Belgische Justitie helaas verwaarloosd.

Vermits U diep begaan bent met het leed van de ouders van de Belgische vermiste kinderen, zouden wij U hierbij nogmaals om Uw tussenkomst willen verzoeken bij de bevoegde ministers.

In afwachting van Uw antwoord, teken ik,

Met de meeste hoogachting,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven


Brussel, 7 oktober 1996

VZW Werkgroep Morkhoven
Ter attentie van de Heer J. Boeykens

Proc.: 7.1
N°: 867

Geachte Heer Voorzitter,

Wij hebben uw brief en fax van 20 september jl. goed ontvangen en met de meeste aandacht gelezen en de inhoud ervan meegedeeld aan het Portugese Ministerie van Buitenlandse Zaken. Dit Ministerie heeft ons op haar beurt laten weten dat de zaak werd overgemaakt aan het Portugese Ministerie van Justitie (Algemene Directie van de Gerechtelijke Politie).

Met de meeste hoogachting,

Fatima Perestrello
Ambassaderaad


13:33 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgie beschermt kindermisbruikers |  Facebook |

02-11-08

Zaak Vervloesem: Justitie verdedigt het recht op discriminatie


De moord op Marcel Vervloesem - Le Meurtre de Marcel Vervloesem - The Murder of Marcel Vervloesem

marcelMarcel.hospital.im-victime_du_maitre-chanteur-4fkvandeurzen

Brussel, 1.11.2008 - Vanavond zal de opname van Marcel Vervloesem op de intensieve van het Sint Elisabethziekenhuis te Turnhout even op het 22 uren avondnieuws te zien of te horen zijn.

Ook de krant De Morgen berichtte met een vrij neutraal bericht over de opname van Marcel Vervloesem op intensieve alhoewel men de infantiele omschrijving 'zelfverklaarde kinderpornojager' toch niet kon laten.

Hopelijk komt de pers niet te laat met haar berichtgeving over deze zaak. Om het een beetje cynisch uit te drukken: het is nog een wonder dat de pers zijn begrafenis niet heeft afgewacht want dat noemen ze het 'echte' nieuws. Het kan ook als een laatste vorm van menselijkheid beschouwd worden. Dat is iets wat men bij justitie niet aantreft.

Interessant om op te merken is hoe het onderstaande Belga-bericht zegt dat Marcel Vervloesem 'al enkele dagen na het begin van zijn honger- en dorststaking moest overgebracht worden naar de ziekenboeg van de gevangenis van Brugge, omdat hij na een honger- en dorststaking verzwakt was' maar met geen woord rept over het feit dat justitieminister Vandeurzen de opname van Marcel Vervloesem in het ziekenhuis van Turnhout verhinderde. Ook over het feit dat Marcel Vervloesem op de ziekenboeg van de gevangenis van Brugge onmiddellijk in een onverluchte isoleercel werd gestoken en gedurende een maand geen enkel contact mocht hebben met zijn medegevangenen, wordt met geen woord gesproken. Ook de tuchtmaatregelen en de grove schendingen van de mensenrechten in de gevangenis van Brugge komen niet ter sprake (wekenlang zonder briefwisseling, wekenlang met een uiterst beperkt bezoek, geen mogelijkheid om werkelijk met zijn advocaten te spreken, gedurende een maand dagelijks slechts gedurende 3 x 2 minuten de cel uit voor een bloedprikje van de verpleegster, geen enkele medische opvang na de stopzetting van zijn honger- en (deels verdergezette) dorststaking enz.). Het is natuurlijk gemakkelijker om over de 'zelfverklaarde kinderpornojager' te spreken in plaats van op een degelijke manier te informeren...

In het Belga-berichtje zegt Mter Raf Jespers, advocaat van Marcel Vervloesem, dat Marcel Vervloesem op dit moment eigenlijk niet thuishoort in een strafinrichting. Dat is volstrekt juist en het zou geen slecht idee zijn indien Jespers zijn cliënt op de intensieve van het Sint-Elisabethziekenhuis in Turnhout even zou gaan bezoeken en een klacht indient tegen de gevangenisdirecties van Brugge en Turnhout wegens het nalaten van hulp van een persoon in nood. Want Mter Jespers weet dat zijn cliënt sinds de stopzetting van zijn honger- en (gedeeltelijke) dorststaking op 31.9.2008 geen werkelijke hulp kreeg terwijl zijn suikerspiegel van 60 tot 420 en zelfs tot 460 schommelde. Hij weet door zijn bezoek aan Marcel Vervloesem in de gevangenis van Turnhout dat zijn cliënt daar gedurende de eerste twee dagen en nachten in de isoleercel, geen insuline kreeg omdat men zijn medisch dossier zogenaamd in de gevangenis van Brugge vergeten was.
Mter Jespers zegt in het Belga-berichtje voorts: "We hebben dan ook een verzoekschrift ingediend om hem voorlopig uit de gevangenis te ontslaan. De zaak wordt een van de komende dagen/weken behandeld voor de strafuitvoeringsrechtbank."
Het verzoekschrift voor de spoedprocedure werd inderdaad een tiental dagen geleden ingediend maar er werd blijkbaar nog geen preciese datum voor de behandeling ervan vastgesteld en het blijkt nu zelfs nog weken te kunnen duren vooraléér de zaak voorkomt. Tegen die tijd kan Marcel Vervloesem natuurlijk al lang overleden zijn.
Dat geldt ook voor de zogezegde spoedprocedure voor het Europees Hof van de Rechten van de Mens in Straatsburg.
Bart Debie van het Vlaams Belang had daar blijkbaar minder problemen mee. Die werd reeds na zijn eerste dag gevangenis vrijgesteld alhoewel hij geen hartziekte, zware suikerziekte, kanker en andere gezondheidsproblemen had en de Hoge Raad voor de Justitie niet vaststelde dat de ontlastende stukken uit zijn dossier gestolen waren.

Het is dan ook jammer dat het extreem-rechtse principe van het 'recht op discriminatie' dat justitie huldigt, niet in vraag wordt gesteld. Heel wat gevangenen hebben niet de minste rechten terwijl Bart Debie van het Vlaams Belang die door het hof van beroep tot vier jaar gevangenis werd veroordeeld, al na 1 dag vrijkwam en een electronische enkelband kreeg toegezegd. Het 'recht op discriminatie' maakt waarschijnlijk deel uit van het justitie- en gevangenisbeleid van justitieminister Vandeurzen en zijn christen-democratische Partij.

Tenslotte valt het op hoe weinig aandacht de Nederlandse pers aan heel deze zaak schenkt terwijl Marcel Vervloesem vlak voor hij zich op 5.9.2008 ging aanbieden in de gevangenis van Turnhout, door het College van Procureurs-Generaal in Den Haag nog werd uitgenodigd voor een hoorzitting over de kinderpornozaak Zandvoort. Het College van Procureurs-Generaal ging daarvan een rapport opstellen maar dat blijkt na twee maanden nog altijd niet klaar te zijn.


VTM 1.11.2008

Vervloesem ligt in ziekenhuis

De zelfverklaarde kinderpornojager Marcel Vervloesem ligt in kritieke toestand in het ziekenhuis. Volgens zijn Werkgroep Morkhoven is hij in de gevangenis van Turnhout slecht behandeld voor zijn suikerziekte. Vervloesem wierp zich na de zaak- Dutroux op als kinderpornojager, maar werd zelf veroordeeld tot 4 jaar cel voor kindermisbruik. Zijn advocaat heeft een verzoek ingediend om hem uit de gevangenis te ontslaan.

------

Belga/lb 1.11.2008 21u11

Marcel Vervloesem in kritieke toestand op intensieve zorgen"

Marcel Vervloesem, de zelfverklaarde kinderpornojager die begin dit jaar vier jaar cel kreeg voor kindermisbruik, is van de gevangenis overgebracht naar het ziekenhuis. Dat bevestigt zijn advocaat Raf Jespers. Volgens de Werkgroep Morkhoven ligt Vervloesem op intensieve zorgen.

Honger- en dorststaking
Vervloesem werd begin dit jaar veroordeeld tot vier jaar cel voor kindermisbruik. Begin september bood de man zich aan in de gevangenis van Turnhout om zijn straf uit te zitten. Kort daarna werd hij al overgebracht naar de ziekenboeg van de gevangenis van Brugge, omdat hij na een honger- en dorststaking verzwakt was. Intussen was Vervloesem opnieuw naar de gevangenis van Turnhout gebracht, maar nu ligt hij dus weer in het ziekenhuis.

"Niet lang meer te leven"
"Lang zal Marcel Vervloesem niet meer leven. Hij is op vrijdag 31 oktober overgebracht naar het Sint-Elisabethziekenhuis", zegt de Werkgroep Morkhoven in een persbericht. "Hij ligt op intensieve zorgen en is verbonden aan allerlei toestellen."

Meester Jespers bevestigt dat zijn cliënt in het ziekenhuis ligt. "Ik had vorige week een brief gestuurd met de vraag hem over te brengen naar het ziekenhuis van Lier, omdat hij daar al langer in behandeling is", aldus Jespers. "Dat was toen niet nodig volgens de directie, maar nu moet hij plots wel overgebracht worden. Ik kan niet bevestigen dat hij op intensieve zorgen ligt. Volgens de directie was een overbrenging eigenlijk zelfs niet strikt noodzakelijk."

Naar strafuitvoeringsrechter
Meester Jespers blijft erbij dat Marcel Vervloesem op dit moment eigenlijk niet thuishoort in een strafinrichting. "We hebben dan ook een verzoekschrift ingediend om hem voorlopig uit de gevangenis te ontslaan. De zaak wordt een van de komende dagen/weken behandeld voor de strafuitvoeringsrechtbank."

13:28 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: justitie recht op discriminatie |  Facebook |

01-11-08

Marcel Vervloesem ligt op intensieve


'Democratische rechtsstaat' vermoordt actievoerder Marcel Vervloesem

marcelMarcel.hospital.im-victime_du_maitre-chanteur-4fkvandeurzen

Bruxelles, 1 november 2008

Lang zal Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven niet meer leven. Justitie is er namelijk zo goed in geslaagd van een menselijk wrak van hem te maken dat hij misschien zelfs niet meer naar het Hof van Straatsburg zal kunnen gaan. De Vlaamse pers, politici en magistraten die hem jarenlang aan de schandpaal nagelden om de kinderpornozaak dicht te dekken, mogen dus gerust zijn. Ook de Nederlandse politici en het College van Procureurs-Generaal dat hem enkele maanden geleden hoorde in verband met de kinderpornozaak Zandvoort en beloofde om hiervan een rapport op te maken (dat er nooit kwam) mogen nu gerust zijn. Zij zullen de kinderpornozaak Zandvoort waarin -volgens de federale politie- zo'n 87.539 kinderen en baby's voorkomen (waarvan 75% duidelijk gefolterd en misbruikt) zonder onderzoek kunnen afsluiten. Het worden nog heerlijke dagen voor al de kinderpornoproducenten en kindermisbruikers die nooit opgespoord en vervolgd werden en die op speciale bescherming mochten rekenen !


Marcel Vervloesem werd gisterenmorgen, 31 oktober 2008, om 8.30 met een speciale ploeg van de MUG per ambulance naar het Sint-Elisabeth ziekenhuis te Turnhout gevoerd nadat directeur Geudens van de gevangenis van Turnhout had gezegd dat er 'geen enkele reden was om hem in het hospitaal op te nemen'. Hij mocht even naar zijn dochter bellen om te zeggen dat hij naar het zikenhuis werd gevoerd. Dat moest de indruk wekken dat alles goed ging met hem terwijl zijn suiker nog maar op 20 stond en hij veel kans had om te overlijden.

Marcel Vervloesem ligt thans op intensieve en is aan allerlei toestellen verbonden. Zo is er een machine die ook gebruikt werd bij zijn hartoperatie waarbij hij 7 overbruggingen kreeg. Zijn hartslag en polsslag is zeer laag en ook zijn suiker staat zeer laag. Hij heeft nog steeds water in benen, knieen en voeten waaraan men niets kan doen zolang zijn hart niet gestabiliseerd is en lijdt daardoor ondraaglijke pijnen.

Men zou nog allerlei medische 'testen' aan het doen zijn. Kinderen (zijn kleinkinderen) worden vanzelfsprekend niet toegelaten omdat hij dit niet zou aankunnen.

Men mocht geen enkele informatie geven over zijn toestand en dochter Wendy mag de behandelende geneesheer pas maandag, na toestemming van de griffie (en van het kabinet Vandeurzen misschien) spreken.

De Bezoeken gebeuren onder bewaking. Marcel is met één van zijn opgezwollen voeten met een ketting aan het bed vastgesloten. Men is vermoedelijk bang dat hij met de hartmachine zou gaan lopen.
Er zit een bewaker in de kamer en er bevindt zich een bewaker buiten de kamer.
Indien zijn hart opnieuw normaal zou kloppen, zijn suiker zou gestabiliseerd zou geraken en het vocht uit zijn benen en voeten zou verdwijnen, wordt hij terug naar de gevangenis van Brugge of Turnhout overgebracht (waar justitieminister Vandeurzen waarschijnlijk een speciale isoleercel heeft gereserveerd).
Doordat er geen informatie gegeven wordt, moeten de bezoekers telkens naar het hospitaal bellen om te weten of hij daar nog ligt.


INFO DU WERKGROEP MORKHOVEN

Sites:
- http://www.zoegenot.be/CD-roms-pedocriminels-Onkelinx.html
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Ministre+Onkelinx+Zandvoort&btnG=Recherche+Google&meta=
- http://www.google.fr/search?hl=fr&q=affaire+zandvoort&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Gina+Bernaer+Pardaens&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&pwst=1&sa=X&oi=spell&resnum=0&ct=result&cd=1&q=Gerrit+Ulrich+Zandvoort&spell=1
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Jacobs+zicot+turnhout&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.janettseemann.info/ censuré en date du 1.8.2008: 'suspended, suspendu'
- http://www.lepeededamocles.info/ censuré en date du 1.8.2008: 'suspended, suspendu'
- http://www.droitfondamental.eu/
- http://antipedo.over-blog.com/15-index.html
- http://de-lachende-advocaat.skynetblogs.be/post/6142710/belgique-les-rapports-entre-la-mafia-et-la-p
- http://www.juliemelissa.be/ censuré: 'le serveur “www.juliemelissa.be” est introuvable'
- http://www.comites-blancs.be/plan.php3

Vidéos:
- http://www.dailymotion.com/alchimie33/video/x6idhy_marcel-vervloesem-petition-pour-sa_news
- http://www.youtube.com/watch?v=2PajOlfeLLY
- http://www.youtube.com/watch?v=KCdujI03CqU
- http://www.youtube.com/watch?v=MHJZZ9dtDw4
- http://www.youtube.com/watch?v=YFHui4vYaSI
- http://www.youtube.com/watch?v=LI-TTcN6Hrg
- http://www.youtube.com/watch?v=VY1Hl5rqZYE
- http://www.youtube.com/watch?v=etMKmCQmYDQ
- http://www.youtube.com/watch?v=GppAwZewpBo
- http://www.youtube.com/watch?v=tWGD-p4G95M
- http://www.youtube.com/watch?v=wtJbjXDo1fQ
- http://www.youtube.com/watch?v=iueMpyQhHyM
- http://www.youtube.com/watch?v=4EFm6dJt5So
- http://www.youtube.com/watch?v=2oUv-gb4ADg
- http://www.youtube.com/watch?v=tLuSGBjIsCo
- http://www.youtube.com/watch?v=7TcHFMgaHl0
- http://www.youtube.com/watch?v=EgNnpRyHwZk
- http://www.youtube.com/watch?v=eztlhl-CbQo
- http://www.youtube.com/watch?v=IkxpA35KBsY
- http://www.youtube.com/watch?v=H8Y-hQUeSxc
- http://www.blinkx.com/video/marcel-vervloesem-leader-du-werkgroep-morkhoven-r-sout-l-interdiction-de-distribuer-des-pamphlets/Ih3H8Z-C_iIcg9zlvGpB5A
- http://www.blinkx.com/video/action-werkgroep-morkhoven-dirrig-e-par-marcel-vervloesem-pamphletverbot/MXj28ouqkJmr-6-z7swbIw
- http://droitfondamental.eu/001-meurtre_d_un_hero_flamand_Jour_J-2-FR.htm


Interviews Marcel Vervloesem:
- http://video.google.fr/videoplay?docid=-2677403120088841377&hl=fr
- http://video.google.fr/videoplay?docid=7841199076199452674&hl=fr
- http://droitfondamental.eu/001-meurtre_d_un_hero_flamand_Jour_J-2-FR.htm

Foto's:
1) Marcel Vervloesem in volle aktie
2) Marcel Vervloesem in het hospitaal van Lier waar hij in 2007 wegens kanker werd geopereerd. Tijdens zijn opsluiting en 32-dagen durende hongerstaking in de gevangenis van Turnhout in mei 2005, stelde men de kanker reeds vast maar men volgde haar niet op.
Men heeft het steeds over de schending van de mensenrechten in China en dergelijke maar in bepaalde westerse landen is het niet veel beter.
3) Justitieminister Vandeurzen die -zoals de Belgische Koning - de verdwijning van de cd-roms met kinderporno in de zaak Zandvoort op het hof van beroep te Antwerpen doodzwijgt omdat hij klokkenluider Marcel Vervloesem via de gevangenis (en een mogelijk overlijden) voorgoed de mond wil snoeren.

18:00 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie vermoordt mensen |  Facebook |

Justitie verdedigt het recht op discriminatie


De moord op Marcel Vervloesem - Le Meurtre de Marcel Vervloesem - The Murder of Marcel Vervloesem

D_DW-b9a5ffkvandeurzen

Hierbij volgt een artikel uit het Laatste Nieuws van 31.10.2008 waarin staat hoe Bart Debie, ex-commissaris van de Antwerpse politie en lid van Vlaams Belang, na één dag in de gevangenis van Vorst, reeds wacht op een elektronische enkelband.

Bart Debie die, zoals Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven, door het hof van beroep te Antwerpen tot vier jaar gevangenis veroordeeld werd, is blijkbaar reeds vrij want hij beschrijft de onmenselijke omstandigheden in de gevangenis van Vorst vanop zijn persoonlijke weblog.

Het enige verschil tussen de behandeling van Debie en Vervloesem is dat de doodzieke Marcel Vervloesem die door het hof van beroep van Antwerpen veroordeeld werd op basis van een onvolledig dossier (het hof van beroep en het hof van cassatie te Brussel hielden geen rekening met de schriftelijke vaststelling van de Hoge Raad voor de Justitie dat de ontlastende stukken uit zijn strafdossier waren verdwenen) gedurende bijna 2 maanden bijna als een varken in de gevangenissen van Turnhout en Brugge werd behandeld:
- Toen hij op 9.9.2008 even in kritieke toestand geraakte, zorgde justitieminister Vandeurzen ervoor dat hij niet in het ziekenhuis van Turnhout kon opgenomen worden maar gedurende bijna een maand in een onverluchte isoleercel van de gevangenis van Brugge werd opgesloten (waar hij geen contact mocht onderhouden met zijn medegevangenen, waar hij gedurende de eerste weken bijna geen bezoek kreeg, waar hij zijn advocaten bijna niet mocht spreken, waar hij gedurende de eerste weken geen brieven mocht versturen of ontvangen, een isoleercel die hij slechts enkele minuten per dag voor een bloedprikje van de verpleegster mocht verlaten enz.)
- Na de stopzetting van zijn honger- en (gedeeltelijke) dorststaking werd hij aan zijn lot overgelaten, geraakte daardoor even in coma, werd zonder medisch dossier naar de gevangenis van Turnhout teruggestuurd waar er geen medische dienst is en er tijdens de nacht geen verpleging is, kreeg hij gedurende de eerste dagen in zijn isoleercel in Turnhout geen insuline voor zijn zware suikerziekte enz.
- Toen zijn suikerspiegel na zijn aankomst in de gevangenis van Turnhout op een levensgevaarlijke manier tussen 78 en 350 bleef schommelen, zijn suikerspiegel zelfs naar 60 zakte en tot 420 steeg waardoor hij bijna tweemaal een hypo (voorafgaande aan een comateuze toestand) kreeg, hij water in benen en voeten kreeg waardoor hij tenslotte bijna niet meer kon gaan, één van zijn benen geinfecteerd geraakte wat in geval van diabetici tot amputatie kan lijden enz. werd hij gedurende enkele uren in een zonderlinge kamer vol schimmels op plafond en muren gestoken, 'vergat' men hem zijn langdurig werkende insuline voor de nacht te geven, zei gevangenisdirecteur Geudens dat er 'geen enkele reden was om hem naar het ziekenhuis over te brengen' enz.

Dit waren dus pure moordpogingen te noemen zonder dat de minister van justitie het nodig vond om op te treden.
Het verschil in behandeling tussen Debie en Vervloesem bewijst nog eens dat het hier een pure politieke kwestie betreft.
Het feit dat justitieminister Vandeurzen de overbrenging van Marcel Vervloesem naar het ziekenhuis te Turnhout blokkeerde, toont tevens aan dat de justitieminister als ex-ziekenhuisdirecteur, zijn wettelijk toegestane macht ver te buiten gaat zonder dat dit door de parlementsleden in vraag wordt gesteld.

Het bewijst ook dat Vandeurzen en zijn Vlaamse Christen Democratische Partij achter het principe van de Vlaamse katholieke hoogleraar Matthias Storme staat. Die zegt namelijk dat 'discrimineren een mensenrecht is'.
Vandaar dat Marcel Vervloesem en zovele andere gevangenen geen enkel recht hebben en niet op een voortijdige invrijheidsstelling, een onderbreking van strafuitvoering of een electronische enkelband moeten rekenen. Die is immers enkel voor hooggeplaatste ambtenaren en politici bedoeld (alhoewel deze laatsten meestal zelfs niet eens vervolgd worden).

Debie noemde zijn dag in Vorst zijn dag in de gevangenis van Vorst "de hel van Vorst" en stelde vast dat de gevangenen in vaak mensonwaardige omstandigheden zijn opgesloten omdat mensenrechten in de gevangenis onbestaande zijn.
Men kan zich dus best voorstellen wat de doodzieke Marcel Vervloesem (hartziekte, suikerziekte, kanker, nieren,) en duizenden andere gevangenen in onze Belgische gevangenissen meemaken.

De Werkgroep Morkhoven nam reeds contact op met het Comité tegen folteringen van de UNO en informeert de europese parlementsleden dagelijks over wat er in de Belgische gevangenissen gebeurt.


Bart Debie, ex-commissaris van de Antwerpse politie en lid van Vlaams Belang, zat afgelopen woensdag één dag in de gevangenis van Vorst en wacht nu op een elektronische enkelband. Debie werd door het hof van beroep veroordeeld tot vier jaar, waarvan één jaar effectief, wegens racisme, het vervalsen van pv's en het mishandelen van arrestanten. Debie noemt zijn dag in "de hel van Vorst" "leerrijk" en zegt dat mensenrechten er "een grap" zijn.

Twee op drie

Op zijn weblog doet Debie het relaas van zijn dag in de gevangenis van Vorst. Hij klaagt er onder meer over dat nauwelijks iemand van het gevangenispersoneel Nederlands spreekt en dat de gevangenen er in vaak mensonwaardige omstandigheden opgesloten zijn. "Die wachtcel was ongeveer twee op drie meter groot. Er was geen raam en er stond welgeteld één houten zitbank. In de hoek van de cel was een soort open urinoir. De stank die eruit kwam, valt nauwelijks te beschrijven. (...) Het was verschrikkelijk heet in dat 'kot'.", schrijft Debie.

Niet overnacht

Op het einde van de dag mocht Debie de gevangenis verlaten. Hij is nu "in onderbreking van strafuitvoering", in afwachting van een elektronische enkelband. "Ik ben vooral opgelucht dat ik daar niet de nacht moest doorbrengen. Door het plaatsgebrek slapen veel gedetineerden op matrassen op de grond tussen de bedden van de anderen in. De hygiëne is er ver te zoeken en er heerste recentelijk een tbc-plaag", zegt Debie.

--

HLN België - Bart Debie na één dag cel: "Vorst is een hel" (472227)

31 okt 2008 ... Bart Debie na één dag cel: "Vorst is een hel" - Bart Debie, ex-commissaris van de Antwerpse politie en lid van Vlaams Belang, zat afgelopen ...www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/472227/2008/10/31/Bart-Debie- na-een-dag-cel-Vorst-is-een-hel.dhtml -

Bart Debie getuigt over verblijf in gevangenis Vorst: Nieuws.be
Vlaams Belanger Bart Debie kaart de mensonwaardige leefomstandigheden in de gevangenis van Vorst aan. De 'mensenrechten' zouden er gewoon een grap. ...www.nieuws.be/nieuws/Bart_Debie_getuigt_over_verblijf_in_gevangenis_ Vorst_322efd3e.aspx -


De fascistische achtergronden van de christen-democratie en ons 'democratisch' rechtsstelsel

----

'Discrimineren is een mensenrecht'
Een interview met Matthias Storme

De Vlaamse hoogleraar Matthias Storme staat op de bres voor de persoonlijke vrijheid. Paradoxaal genoeg vindt hij daarin het mensenrechtenactivisme tegenover zich. Storme verwijt hun simplisme en een gebrek aan historisch inzicht. Op 2 januari krijgt de rechtsgeleerde de Prijs voor de Vrijheid uitgereikt.

http://www.katholieknieuwsblad.nl/actueel22/kn2217d2.htm

Foto's:
- Bart Debie en Filip De Winter van het Vlaams Belang
- Justitieminister Vandeurzen (CD&V - Vlaamse Christen-Democraten)

De vzw Werkgroep Morkhoven merkt op dat er nu, via justitie, hier en daar klachtjes tegen leden of sympathisanten van de vzw Werkgroep Morkhoven worden georganiseerd. De Werkgroep contacteerde hiervoor reeds verschillende leden van het Europees Hof van de Rechten van de Mens omdat ze vindt dat dergelijke praktijken een democratische rechtsstaat onwaardig zijn.